تکنسیوم ۹۹ام سوکسیمر

این دارو یک رادیوداروی تشخیصی از گروه ترکیبات نشاندارشده با تکنسیوم برای بررسی سیستم کلیوی است. ویال اولیه به شکل پودر لیوفیلیزه است و پس از نشاندارسازی تخصصی با تکنسیوم پرتوزا به محلول تزریقی تبدیل می‌شود؛ پودر کیت مستقیماً به بیمار داده نمی‌شود. ماده نشاندارشده به بخش زنده قشر کلیه متصل می‌شود و تصویربرداری با دوربین گاما یا تصویربرداری تک‌فوتونی، شکل، آسیب و توزیع عملکردی قشر کلیه را نشان می‌دهد. هدف آن تشخیص و ارزیابی است، نه درمان بیماری کلیوی.

این فرآورده برای خودمصرفی نیست. کارکنان آموزش‌دیده پزشکی هسته‌ای آن را با ماده پرتوزای لازم آماده، کنترل و سپس طبق درخواست پزشک به‌صورت تزریق وریدی و با مقدار متناسب با سن، وزن، هدف تصویربرداری و وضعیت کلیه تجویز می‌کنند. خود دارو معمولاً نیاز به ناشتا بودن ندارد، مگر مرکز تصویربرداری دستور دیگری بدهد؛ اگر برای کودک آرام‌بخشی یا بیهوشی در نظر گرفته شده باشد، دستور مرکز اولویت دارد. اگر محدودیت مایعات ندارید، پیش از مراجعه آب کافی بنوشید و پس از تزریق نیز مایعات بنوشید و مرتب ادرار کنید؛ در نارسایی قلبی یا محدودیت مایعات، دستور اختصاصی مرکز را رعایت کنید. زمان تصویربرداری معمولاً یک تا چند ساعت پس از تزریق است و در نارسایی شدید کلیه ممکن است دیرتر انجام شود. در کودکان، به‌ویژه نوزادان، و در سالمندان، تصمیم‌گیری بر اساس وزن و عملکرد کلیه انجام می‌شود. داروهای روزانه را خودسرانه قطع نکنید، چون برخی داروها می‌توانند کیفیت تصویر را تغییر دهند.

تداخل مستقیم مهمی با غذا یا الکل برای این رادیودارو شناخته نشده است؛ با این حال مصرف زیاد الکل می‌تواند باعث کم‌آبی شود و بهتر است پیش و پس از تصویربرداری از آن پرهیز شود. برخی داروها می‌توانند جذب ماده در قشر کلیه یا توزیع آن را تغییر دهند؛ از جمله داروهای فشارخون از گروه مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین مانند کاپتوپریل، به‌ویژه در تنگی شریان کلیه؛ مانیتول؛ و مواد یا داروهای مؤثر بر تعادل اسید و باز مانند آمونیوم کلرید و بی‌کربنات سدیم. بعضی داروهای شلاته‌کننده و برخی داروهای شیمی‌درمانی نیز ممکن است بر تصویر اثر بگذارند. هیچ دارویی را خودسرانه قطع نکنید و فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید.