تاکرولیموس ۰٫۱٪

تاکرولیموس ۰٫۱٪ یک پماد سرکوب‌کنندهٔ ایمنی موضعی از گروه مهارکننده‌های کالسینورین است. با مهار بخشی از فعال‌شدن سلول‌های ایمنی و کاهش مواد التهاب‌زا، خارش و قرمزی اگزمای آتوپیک را کاهش می‌دهد. این غلظت معمولاً درمان خط دوم اگزمای آتوپیک متوسط تا شدید در بزرگسالان و نوجوانان ۱۶ سال به بالا است، زمانی که درمان‌های موضعی معمول کافی نبوده یا مناسب نباشند. برای دوره‌های کوتاه یا مصرف متناوب تجویز می‌شود و نباید خودسرانه به‌طور پیوسته و طولانی‌مدت استفاده شود.

پماد را طبق نسخه روی پوست تمیز و کاملاً خشک، به‌صورت لایه‌ای نازک و فقط روی نواحی درگیر بمالید؛ پیش و پس از استعمال دست‌ها را بشویید، مگر اینکه دست‌ها محل درمان باشند. از تماس با چشم، داخل بینی و دهان و دیگر مخاط‌ها، پوشاندن محل با پانسمان یا پوشش کاملاً بسته و حمام، شنا یا شست‌وشوی فوری محل پرهیز کنید. اگر مرطوب‌کننده یا فرآوردهٔ پوستی دیگری هم استفاده می‌کنید، آن را هم‌زمان روی همان ناحیه نزنید و ترتیب و فاصلهٔ مناسب را طبق دستور داروساز رعایت کنید. در طول درمان آفتاب مستقیم، سولاریوم و نوردرمانی فرابنفش را محدود یا از آن‌ها اجتناب کنید. مقدار، دفعات و مدت مصرف باید طبق نسخه باشد؛ پس از بهترشدن ضایعات، ادامه یا تغییر به مصرف متناوب فقط طبق برنامهٔ پزشک انجام شود. اگر یک نوبت فراموش شد، به‌محض یادآوری استفاده کنید مگر زمان نوبت بعد نزدیک باشد؛ برای جبران، مقدار بیشتری نزنید.

در مصرف پوستی معمول، جذب تاکرولیموس کم است و تداخل غذایی مهمی انتظار نمی‌رود؛ بااین‌حال، استفاده روی سطح وسیع یا پوست بسیار آسیب‌دیده و همراهی با تاکرولیموس خوراکی یا داروهای سرکوب‌کنندهٔ ایمنی اهمیت بیشتری دارد. برخی داروهای ضدقارچ خوراکی مانند ایتراکونازول و کتوکونازول، بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها مانند اریترومایسین و داروهای قلبی مانند دیلتیازم، به‌ویژه در بیماری گستردهٔ پوستی، باید با احتیاط همراه شوند. الکل ممکن است محل استعمال یا صورت را ناگهان قرمز، داغ و تحریک‌پذیر کند. مرطوب‌کننده‌ها و دیگر پمادها را هم‌زمان روی همان ناحیه نزنید مگر با ترتیب مشخص. فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و فرآورده‌های پوستی‌تان را به پزشک و داروساز بگویید.