ایتراکونازول

ایتراکونازول یک داروی ضدقارچِ خوراکی از خانوادهٔ تری‌آزول‌هاست که در ایران با نام‌های تجاریِ گوناگونی از جمله ایتراکس، ایتراژن و اسپرونازول نیز عرضه می‌شود. این دارو با مهارِ یکی از آنزیم‌های کلیدیِ قارچ، از ساخته‌شدنِ ارگوسترول (جزءِ اصلیِ دیوارهٔ سلولیِ قارچ) جلوگیری می‌کند و به این ترتیب رشدِ قارچ را متوقف می‌سازد. این دارو به‌شکلِ کپسول عرضه می‌شود و برای عفونت‌های قارچیِ نسبتاً جدی یا مقاوم به‌کار می‌رود؛ از عفونتِ قارچیِ ناخنِ دست و پا گرفته تا عفونت‌های قارچیِ عمقی‌ترِ ریه و سایرِ اندام‌ها. هدفِ اصلیِ درمان، ریشه‌کن‌کردنِ کاملِ قارچ و پیشگیری از بازگشتِ عفونت است که معمولاً به دوره‌ای نسبتاً طولانی از مصرفِ منظم نیاز دارد.

کپسولِ ایتراکونازول را باید بدونِ باز کردن یا خرد کردن، بلافاصله پس از یک وعدهٔ غذاییِ کامل بلعید، زیرا جذبِ این دارو در معدهٔ خالی به‌طورِ محسوسی کاهش می‌یابد. زمان‌بندی و طولِ دورهٔ مصرف را پزشک بر اساسِ نوعِ عفونت تعیین می‌کند؛ برخی عفونت‌های قارچی، به‌ویژه عفونتِ ناخن، به هفته‌ها تا چند ماه درمانِ پیوسته نیاز دارند. حتی اگر علائم زودتر بهبود یافت، دوره را بدونِ نظرِ پزشک قطع نکنید، چون قطعِ زودهنگام می‌تواند به بازگشتِ عفونت یا مقاوم‌شدنِ قارچ بینجامد. اگر نوبتی از دارو فراموش شد، طبقِ راهنماییِ داروساز یا برگهٔ راهنمای داخلِ بسته عمل کنید و هرگز دو نوبت را یک‌جا مصرف نکنید.

ایتراکونازول با شمارِ زیادی از داروهای دیگر تداخل می‌دهد، چون بر نحوهٔ متابولیزه‌شدنِ بسیاری از آن‌ها در کبد اثر می‌گذارد. مصرفِ هم‌زمان با برخی داروهای کاهندهٔ کلسترول (استاتین‌ها)، برخی داروهای تنظیم‌کنندهٔ ریتمِ قلب، و برخی داروهای سرکوب‌کنندهٔ سیستمِ ایمنی می‌تواند خطرناک باشد؛ در مقابل، داروهای ضدتشنجی مانندِ فنی‌توئین یا کاربامازپین و نیز ریفامپین می‌توانند اثرِ ایتراکونازول را به‌شدت کم کنند. داروی ضدانعقادِ خوراکیِ وارفارین نیز ممکن است اثرش با این دارو تشدید شود. از سویی، داروهای کاهندهٔ اسیدِ معده مانندِ آنتی‌اسیدها یا مهارکننده‌های ترشحِ اسید می‌توانند جذبِ ایتراکونازول را کم کنند، پس فاصلهٔ زمانیِ مصرف باید رعایت شود. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و گیاهانِ دارویی‌ای را که مصرف می‌کنید، حتماً به پزشک و داروسازتان بگویید.