لوزارتان/هیدروکلروتیازید

لوزارتان/هیدروکلروتیازید در گروه داروهای قلب و عروق قرار دارد و از دو جزء تشکیل شده است: لوزارتان، مسدودکنندهٔ گیرندهٔ آنژیوتانسین ۲، و هیدروکلروتیازید، مُدرِ تیازیدی. لوزارتان اثر ماده‌ای را که رگ‌ها را تنگ می‌کند مهار می‌کند و به شل‌شدن رگ‌ها و کاهش ترشح هورمون آلدوسترون کمک می‌کند. هیدروکلروتیازید دفع نمک و آب را از کلیه افزایش می‌دهد. اثر ترکیبی این دو جزء معمولاً زمانی مفید است که فشار خون با یک جزء به‌تنهایی به اندازهٔ کافی کنترل نشده باشد.

قرص را دقیقاً طبق نسخه، با یک لیوان آب و با یا بدون غذا مصرف کنید و هر نوبت را تا حد امکان در زمان ثابتی انجام دهید. چون هیدروکلروتیازید مُدر است، پزشک یا داروساز ممکن است زمان مصرف را برای کاهش اختلال خواب تنظیم کند؛ زمان و مقدار را خودسرانه تغییر ندهید. اگر یک نوبت را فراموش کردید و نوبت بعد نزدیک نیست، آن را پس از یادآوری مصرف کنید؛ اگر به نوبت بعد نزدیک است، نوبت فراموش‌شده را رها کنید و هرگز دو نوبت را با هم نخورید. حتی با طبیعی‌شدن فشار خون، دارو را کم یا قطع نکنید؛ در استفراغ، اسهال، تعریق زیاد یا کم‌آبی، برای ادامهٔ مصرف راهنمایی بگیرید و فشار خون و آزمایش‌های توصیه‌شده را پیگیری کنید.

مهم‌ترین تداخل‌ها با مکمل پتاسیم، نمک‌های رژیمی حاوی پتاسیم و داروهایی است که پتاسیم را بالا می‌برند، مانند برخی مُدرها از جمله اسپیرونولاکتون؛ زیرا لوزارتان می‌تواند پتاسیم خون را افزایش دهد. همراه‌کردن آن با داروهای دیگری مانند لیزینوپریل یا انالاپریل، داروهای مشابه لوزارتان یا آلکیرن می‌تواند افت فشار، آسیب کلیه و افزایش پتاسیم ایجاد کند و بدون نظر متخصص مناسب نیست. مسکن‌های ضدالتهابی مانند ایبوپروفن، دیکلوفناک و ناپروکسن ممکن است اثر کاهندهٔ فشار را کم و خطر آسیب کلیه را بیشتر کنند، به‌خصوص هنگام کم‌آبی؛ لیتیوم نیز ممکن است در خون تجمع پیدا کند و سمی شود. داروهای دیابت ممکن است به پایش یا تنظیم نیاز داشته باشند و الکل می‌تواند سرگیجه و افت فشار را تشدید کند. غذا تداخل مهمی ایجاد نمی‌کند، اما نمک رژیمی پتاسیمی یا مکمل پتاسیم را خودسرانه مصرف نکنید. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید.