لامیوودین/زیدووودین

لامیوودین/زیدووودین ترکیبی ثابت‌دوز از دو داروی ضدویروس است. هر دو جزء پس از فعال‌شدن در سلول، آنزیم رونوشت‌بردار معکوس ویروس را مهار می‌کنند و جلوی ساخت ماده ژنتیکی ویروس و تکثیر آن را می‌گیرند. دارو ویروس را از بدن حذف نمی‌کند، اما در یک رژیم مناسب می‌تواند مقدار ویروس را پایین نگه دارد و به حفظ ایمنی کمک کند. این قرص معمولاً همراه داروهای ضدویروس دیگر مصرف می‌شود و به‌تنهایی رژیم کامل درمان اچ‌آی‌وی نیست.

این قرص را دقیقاً طبق نسخه، در زمان‌های منظم و تا زمانی که پزشک تعیین کرده است مصرف کنید؛ با غذا یا بدون غذا قابل مصرف است و در صورت تهوع، همراه غذا ممکن است تحمل آن را بهتر کند. قرص را با آب ببلعید و برای فراموش‌نشدن، زمان ثابتی برای مصرف داشته باشید. اگر یک نوبت را از دست دادید، مقدار نوبت بعدی را دو برابر نکنید و درباره ادامه برنامه از پزشک یا داروساز راهنمایی بگیرید. درمان را حتی اگر حالتان بهتر شد، خودسرانه قطع یا جابه‌جا نکنید؛ زیرا افزایش بار ویروسی و مقاومت دارویی ممکن است رخ دهد. در صورت ابتلا به هپاتیت B، قطع ناگهانی خطر شعله‌ورشدن بیماری کبدی را نیز دارد. چون این قرص مقدار ثابتی از دو دارو دارد، در نارسایی کلیه یا کبد ممکن است به تنظیم جداگانه اجزا نیاز باشد.

تداخل غذایی مهمی ندارد و می‌توان آن را با غذا یا بدون غذا مصرف کرد. مصرف هم‌زمان فرآورده‌های دیگری که لامیوودین، زیدووودین یا امتریکیتابین دارند می‌تواند باعث تکرار درمان شود و نباید خودسرانه انجام گیرد. ریباویرین، گانسیکلوویر یا والگانسیکلوویر و برخی داروهای ضدسرطان یا سرکوب‌کننده مغز استخوان می‌توانند خطر کم‌خونی و کاهش سلول‌های خونی را بیشتر کنند؛ ریباویرین همراه زیدووودین معمولاً مناسب نیست. داروها یا شربت‌های حاوی سوربیتول، به‌ویژه در مصرف مداوم، ممکن است مقدار لامیوودین را کاهش دهند. مصرف زیاد الکل، به‌خصوص در بیماری کبدی، می‌تواند فشار بر کبد و علائم گوارشی را بیشتر کند. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید.