والگانسیکلوویر

والگانسیکلوویر یک پیش‌داروی ضدویروس خوراکی است که پس از جذب در بدن به گانسیکلوویر فعال تبدیل می‌شود. گانسیکلوویر با مهار فرایند تکثیر مادهٔ ژنتیکی سیتومگالوویروس، رشد این ویروس را کاهش می‌دهد. دارو برای درمان التهاب شبکیهٔ ناشی از این ویروس و پیشگیری از بیماری پس از برخی پیوندهای عضو به کار می‌رود. شکل‌های دارویی آن شامل قرص ۴۵۰ میلی‌گرمی و پودر برای تهیهٔ محلول خوراکی با غلظت ۵۰ میلی‌گرم در هر میلی‌لیتر است. به‌دلیل خطر کاهش شدید سلول‌های خونی و آسیب کلیوی، درمان با آن به پایش آزمایشگاهی منظم نیاز دارد.

والگانسیکلوویر را دقیقاً طبق نسخه و همراه غذا مصرف کنید؛ مقدار و فاصلهٔ نوبت‌ها بر اساس نوع بیماری، سن، وضعیت ایمنی و عملکرد کلیه تعیین می‌شود و نباید خودسرانه تغییر کند. قرص را نجوید، خرد نکنید یا نشکنید. پودر باید پیش از تحویل توسط داروساز آماده شود و محلول را فقط با سرنگ خوراکی یا وسیلهٔ مدرج همان فرآورده اندازه بگیرید؛ پیش از هر نوبت، آن را طبق دستور روی برچسب خوب تکان دهید. مصرف منظم و کامل‌کردن دورهٔ تعیین‌شده مهم است؛ اگر یک نوبت را فراموش کردید، هرگز دو نوبت را با هم مصرف نکنید. از تماس مستقیم پوست و چشم با پودر، محلول آماده‌شده یا قرص خردشده پرهیز کنید؛ در صورت تماس، پوست را با آب و صابون و چشم را با آب فراوان بشویید.

هم‌زمانی والگانسیکلوویر با مایکوفنولات، تاکرولیموس یا سیکلوسپورین، آمفوتریسین ب، برخی داروهای شیمی‌درمانی، زیدوودین و کوتریموکسازول می‌تواند خطر کاهش سلول‌های خونی یا آسیب کلیه را بیشتر کند. پروبنسید ممکن است مقدار مادهٔ فعال را بالا ببرد و دیدانوزین ممکن است بیشتر در بدن بماند؛ ترکیب با ایمی‌پنم–سیلاستاتین نیز به‌دلیل خطر تشنج معمولاً توصیه نمی‌شود مگر با تصمیم متخصص. تداخل غذایی مهمی شناخته نشده است و دارو باید همراه غذا مصرف شود؛ تداخل مستقیم مهمی با الکل شناخته نشده، اما در صورت گیجی یا سرگیجه از الکل پرهیز کنید. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید.