فلوتیکازون پروپیونات

فلوتیکازون پروپیونات از گروهِ کورتیکواستروئیدهایِ استنشاقی است که به‌صورتِ پودرِ دُزسنج و از راهِ استنشاق مستقیماً به ریه‌ها می‌رسد. این دارو با اثر بر گیرنده‌هایِ گلوکوکورتیکوییدیِ سلول‌هایِ راهِ هوایی، تولیدِ موادِ التهابی را کم می‌کند و از تورم، ترشحِ مخاط و حساسیتِ بیش‌ازحدِ برونش‌ها می‌کاهد. برخلافِ اسپری‌هایِ تسکین‌دهندهٔ سریع‌اثر، اثرِ فلوتیکازون به‌تدریج و طیِ روزها ظاهر می‌شود، به همین دلیل برایِ پیشگیریِ درازمدت از حملاتِ آسم به کار می‌رود، نه درمانِ حملهٔ حاد. چون این دارو عمدتاً به‌طورِ موضعی در ریه اثر می‌کند، جذبِ سیستمیکِ آن نسبت به قرص‌هایِ کورتونی معمولاً کمتر است، هرچند در دوزهایِ بالا یا مصرفِ طولانی همچنان باید تحتِ نظرِ پزشک باشد.

این پودرِ استنشاقی باید هر روز و در ساعاتِ مشخص‌شده توسطِ پزشک مصرف شود، حتی اگر نشانه‌ای نداشته باشید، چون اثرِ آن پیشگیرانه و تدریجی است، نه فوری. دستگاه را طبقِ راهنمایِ همراهِ آن و با دَمِ عمیق و سریع به کار ببرید تا پودر به‌درستی به ریه برسد؛ پیش از استنشاق، هوا را دور از دستگاه بیرون دهید و پس از آن، برایِ چند لحظه نفس را نگه دارید. بلافاصله پس از هر بار مصرف، دهان را با آب بشویید و آب را بیرون بریزید، بدونِ بلعیدن، تا خطرِ برفکِ دهانی و گرفتگیِ صدا کم شود. برایِ حملهٔ ناگهانیِ تنگیِ نفس باید از یک اسپریِ تسکین‌دهندهٔ جداگانه که پزشک تجویز کرده استفاده کنید، چون فلوتیکازون برایِ رفعِ فوریِ علائم مناسب نیست. مقدار و تعدادِ دفعاتِ مصرف را دقیقاً طبقِ نسخهٔ پزشک رعایت کنید و به‌ویژه اگر پیش‌تر کورتونِ خوراکی مصرف کرده‌اید، بدونِ هماهنگی با پزشک، مصرف را ناگهان قطع نکنید.

برخی داروهایِ ضدقارچ و ضدویروسیِ قوی، مانندِ ایتراکونازول، کتوکونازول و ریتوناویر، می‌توانند سطحِ فلوتیکازون را در بدن بالا ببرند و خطرِ عوارضِ کورتیکواستروئیدیِ سیستمیک مانندِ سرکوبِ عملکردِ غدهٔ فوق‌کلیه را افزایش دهند. مصرفِ هم‌زمان با سایرِ کورتیکواستروئیدها — استنشاقی، خوراکی یا موضعی — نیز می‌تواند اثراتِ آن‌ها را روی هم جمع کند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌هایِ احتمالی جلوگیری شود.