تریامسینولون استوناید

تریامسینولون استوناید یک کورتون موضعی از گروه داروهای ضدالتهاب دستگاه تنفس است که به شکل اسپری بینی با قدرت ۵۵ میکروگرم در هر پاشش عرضه می‌شود. این دارو با اثر مستقیم بر مخاط بینی و کاهش فعالیت سلول‌ها و پیام‌رسان‌های دخیل در التهاب و حساسیت، تورم و ترشح را کم می‌کند. هدف اصلی آن کنترل علائم رینیت آلرژیک فصلی و دائمی است. جذب آن از بینی معمولاً کم است، اما در مصرف طولانی، مقدارهای بیش از دستور یا افراد حساس، عوارض کورتونی همچنان ممکن است.

اسپری فقط برای داخل بینی است و مقدار و تعداد پاشش را نسخه و بروشور همان فرآورده تعیین می‌کند؛ از افزایش خودسرانه یا مصرف طولانی‌تر از دستور خودداری کنید. بطری را پیش از هر بار مصرف خوب تکان دهید، بینی را به‌آرامی تمیز کنید، سر را کمی رو به جلو بگیرید و نازل را به سمت دیوارهٔ بیرونی بینی، دور از تیغهٔ وسط و چشم، قرار دهید؛ هنگام پاشش آهسته دم بکشید. بطری نو معمولاً پیش از نخستین مصرف و پس از بی‌استفاده‌ماندن طبق بروشور نیاز به آماده‌سازی دارد؛ نازل را تمیز نگه دارید و با جسم نوک‌تیز باز نکنید. مصرف منظم اثر بهتری دارد و اثر کامل ممکن است چند روز تا حدود یک هفته زمان ببرد؛ برای رفع فوری گرفتگی نیست. اگر نوبتی فراموش شد، اگر زمان نوبت بعد نزدیک نیست آن را طبق برنامه مصرف کنید و اگر نزدیک است از آن بگذرید؛ برای جبران، دو برابر نکنید.

فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو. هم‌زمانی با کورتون‌های دیگر، به‌ویژه فرآورده‌های بینی یا تنفسی و کورتون خوراکی یا تزریقی، می‌تواند مجموع عوارض کورتونی را بیشتر کند. داروهای ضدویروس برای اچ‌آی‌وی مانند ریتوناویر یا کوبی‌سیستات و داروهای ضدقارچ خوراکی مانند کتوکونازول و ایتراکونازول ممکن است اثر سیستمیک تریامسینولون استوناید را افزایش دهند؛ مصرف هم‌زمان باید با ارزیابی پزشک باشد. غذا تداخل مهمی با این اسپری ندارد و تداخل مستقیم مهمی با الکل شناخته نشده است.