تربینافین

تربینافین داروی ضدقارچی از خانوادهٔ آلیل‌آمین‌ها (Allylamine) است که برای درمان عفونت‌های قارچی ناشی از درماتوفیت‌ها به کار می‌رود؛ درماتوفیت‌ها گروهی از قارچ‌ها هستند که پوست، مو و ناخن را درگیر می‌کنند. این دارو با مهار آنزیمی به نام اسکوالن اپوکسیداز، مسیر ساخت ارگوسترول را که جزء اصلی دیوارهٔ سلولی قارچ است مختل می‌کند و همین موضوع باعث از بین رفتن قارچ می‌شود. شکل خوراکی آن، که موضوع این راهنماست، عمدتاً برای عفونت قارچی ناخن و عفونت‌های پوستی گسترده یا مقاوم به درمان موضعی تجویز می‌شود. اثر این دارو روی درماتوفیت‌ها معمولاً قوی و قارچ‌کش است، به همین دلیل دورهٔ درمان نسبت به برخی داروهای ضدقارچ دیگر کوتاه‌تر است؛ با این حال، به دلیل رشد آهستهٔ ناخن، دیدن نتیجهٔ نهایی درمان عفونت ناخن همچنان زمان‌بر است.

این دارو معمولاً به‌صورت خوراکی و همراه با یک لیوان آب مصرف می‌شود و می‌توان آن را همراه یا بدون غذا خورد؛ مصرف همراه غذا در برخی افراد ناراحتی گوارشی را کمتر می‌کند. ادامهٔ مصرف تا پایان دوره‌ای که پزشک تعیین کرده اهمیت زیادی دارد، چون قطع زودهنگام می‌تواند به بازگشت عفونت بینجامد؛ به‌ویژه در عفونت ناخن، بهبود ظاهری کامل معمولاً پس از پایان مصرف و همراه با رشد ناخن سالم دیده می‌شود. مقدار مصرف، طول دوره و برنامهٔ دقیق زمانی را فقط پزشک یا داروساز بر اساس نوع و شدت عفونت، سن و عملکرد کبد و کلیهٔ فرد تعیین می‌کند و نباید بدون مشورت تغییر یا قطع شود.

تربینافین می‌تواند سرعت متابولیسم برخی داروها را در کبد تغییر دهد، به‌ویژه داروهایی که از یک مسیر آنزیمی خاص در کبد (موسوم به CYP2D6) عبور می‌کنند، مانند برخی داروهای ضدافسردگی و برخی داروهای قلبی. همچنین ریفامپین اثر این دارو را کاهش می‌دهد و سایمتیدین اثر آن را افزایش می‌دهد؛ مصرف الکل هم در دوران درمان، به دلیل فشار اضافه بر کبد، توصیه نمی‌شود. فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و گیاهان دارویی مصرفی‌تان را به پزشک و داروساز بگویید تا احتمال هرگونه تداخل بررسی شود.