آسیکلوویر

آسیکلوویر داروی ضدویروسی از خانوادهٔ آنالوگ‌های نوکلئوزیدی (Nucleoside Analogue) است که رشدِ ویروسِ هرپس سیمپلکس را کند می‌کند. این دارو در سلول‌های آلوده به فرمِ فعال تبدیل می‌شود و با واردشدن به فرآیندِ ساختِ دی‌ان‌ای ویروس از تکثیرِ آن جلوگیری می‌کند؛ به همین دلیل اثرش روی سلول‌های سالمِ بدن بسیار محدود است. فرآوردهٔ کرمیِ ۵ درصد برای مصرفِ موضعی روی پوست ساخته شده و هدفش کوتاه‌کردنِ دورهٔ علائم و تسریعِ بهبودِ تبخالِ لب است، نه ریشه‌کنیِ ویروس از بدن. ویروسِ هرپس سیمپلکس پس از بهبودِ ظاهریِ ضایعه در بدن غیرفعال باقی می‌ماند و ممکن است در آینده دوباره فعال شود.

بهترین نتیجه زمانی به‌دست می‌آید که کرم را از همان اولین نشانه‌های تبخال (مورمورشدن، خارش یا سوزشِ خفیفِ پوست، پیش از ظاهرشدنِ تاول) روی ناحیهٔ آسیب‌دیدهٔ لب یا اطرافِ آن بمالید. پیش از هر بار استفاده دست‌ها را بشویید و پس از مالیدنِ کرم هم دوباره دست‌ها را بشویید تا از سرایتِ ویروس به نقاطِ دیگرِ بدن یا افرادِ دیگر جلوگیری شود؛ بهتر است ضایعه با انگشت یا وسیلهٔ مشترکی مثلِ رژ لب لمس نشود. این کرم فقط برای پوستِ بیرونیِ لب و اطرافِ آن است و نباید داخلِ دهان، روی چشم یا نواحیِ تناسلی به‌کار رود. دفعات و طولِ دورهٔ مصرف را طبقِ برچسبِ بسته یا نظرِ پزشک و داروساز رعایت کنید و حتی اگر ضایعه زودتر بهتر به‌نظر رسید، دوره را ناتمام رها نکنید.

از آنجا که این فرآورده به‌صورتِ موضعی و در مقدارِ کم مصرف می‌شود، جذبِ آن به داخلِ بدن بسیار محدود است و تداخلِ دارویی جدیِ شناخته‌شده‌ای برایش گزارش نشده است. بااین‌حال بهتر است هم‌زمان از کرم، پماد یا محصولاتِ آرایشیِ دیگر روی همان نقطه استفاده نکنید مگر با تأییدِ پزشک یا داروساز، چون ممکن است روی جذبِ دارو یا روندِ بهبودِ پوست اثر بگذارد. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و محصولاتِ موضعیِ دیگری که مصرف می‌کنید را به پزشک و داروسازِ خود بگویید تا از هرگونه تداخلِ احتمالی مطمئن شوید.