آداپالن

آداپالن یک رتینوئیدِ موضعیِ نسل‌سوم و از مشتقاتِ نفتوئیک‌اسید است که برای درمانِ آکنهٔ ولگاریس به کار می‌رود. این دارو با اتصال به گیرنده‌های اسیدِ رتینوئیک در سلول‌های پوست، روندِ تشکیل و ریزشِ سلول‌های لایهٔ شاخی را تنظیم می‌کند و از انسدادِ منافذِ پوست که ریشهٔ اصلیِ آکنه است جلوگیری می‌کند. آداپالن اثرِ ضدالتهابیِ ملایمی هم دارد که به کاهشِ قرمزی و تورمِ جوش‌ها کمک می‌کند. برخلافِ برخی رتینوئیدهای قدیمی‌تر مانندِ ترتینوئین، آداپالن در برابرِ نورِ آفتاب پایدارتر است و معمولاً بهتر تحمل می‌شود، هرچند تحریکِ خفیفِ پوستی در هفته‌های آغازینِ مصرف شایع است. هدفِ اصلیِ درمان، کاهشِ تدریجیِ جوش‌های موجود و پیشگیری از شکل‌گیریِ جوش‌های جدید در درازمدت است.

آداپالن معمولاً شب‌ها، یک‌بار در روز و روی پوستِ کاملاً تمیز و خشک استفاده می‌شود؛ بهتر است پس از شست‌وشوی صورت چند دقیقه صبر کنید تا پوست خشک شود، چون رطوبتِ باقی‌مانده می‌تواند تحریکِ پوستی را بیشتر کند. مقدارِ دقیق، نواحیِ موردنظر، و اینکه آیا لازم است در ابتدای درمان به‌صورت یک‌شب‌درمیان استفاده شود تا پوست کم‌کم به دارو عادت کند، را پزشک یا داروسازتان مشخص می‌کند و بهتر است دقیقاً طبقِ همان دستور عمل کنید. اثرِ این دارو تدریجی است و رسیدن به نتیجهٔ محسوس معمولاً چند هفته تا چند ماهِ مصرفِ پیوسته زمان می‌برد؛ حتی اگر در روزهای نخست پوست کمی قرمز شود یا جوش‌ها موقتاً بیشتر به نظر برسند، مصرفِ منظم را بدونِ هماهنگی با پزشک قطع نکنید.

آداپالن با سایرِ فرآورده‌های تحریک‌کننده یا لایه‌بردارِ پوستی مانندِ صابون‌ها و لوسیون‌های حاویِ الکل یا عطرِ زیاد، اسیدِ سالیسیلیک، بنزوئیل‌پراکسید، اسکراب‌های ساینده و سایرِ رتینوئیدها می‌تواند تحریکِ پوستی را تشدید کند؛ ترتیب و فاصلهٔ مصرفِ هم‌زمان با این محصولات را پزشک یا داروساز مشخص می‌کند. داروها یا فرآورده‌های افزایش‌دهندهٔ حساسیت به نور نیز ممکن است اثرِ آفتاب‌سوزیِ ناشی از آداپالن را بیشتر کنند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید.