پروکاربازین

پروکاربازین یک داروی ضدسرطان خوراکی از گروه عوامل آلکیله‌کننده است و در برخی رژیم‌های شیمی‌درمانی به کار می‌رود. پس از فعال‌شدن در بدن، به مادهٔ ژنتیکی آسیب می‌زند و ساخت مواد لازم برای تکثیر سلولی را مختل می‌کند؛ در نتیجه رشد سلول‌های سرطانی کاهش می‌یابد. این دارو از سد خونی‌مغزی عبور می‌کند و به همین دلیل در بعضی پروتکل‌های تومورهای مغزی نیز کاربرد دارد. شکل دارویی آن کپسول است و قدرت ۵۰ میلی‌گرم دارد.

پروکاربازین را دقیقاً طبق نسخه و برنامهٔ پروتکل شیمی‌درمانی مصرف کنید؛ زمان‌بندی آن ممکن است در روزهای مشخصی از دورهٔ درمان و همراه با داروهای دیگر باشد. کپسول را با یک لیوان آب، کامل و بدون بازکردن یا خردکردن ببلعید؛ معمولاً می‌توان آن را با غذا یا بدون غذا مصرف کرد، اما روش انتخاب‌شده را ثابت نگه دارید. اگر نوبتی را فراموش کردید یا کمی پس از مصرف استفراغ کردید، نوبت را خودسرانه تکرار یا دو برابر نکنید و با مرکز درمانی هماهنگ شوید. دارو را خودسرانه قطع یا جابه‌جا نکنید؛ آزمایش خون و عوارض ممکن است باعث تغییر یا توقف موقت برنامه شوند. برای تماس با کپسول بازشده یا آسیب‌دیده و نیز ادرار یا استفراغ پس از مصرف، دستور مرکز درمانی و استفاده از دستکش را رعایت کنید.

پروکاربازین با الکل می‌تواند واکنشی شبیه دی‌سولفیرام ایجاد کند؛ در طول درمان و دست‌کم تا دو هفته پس از آخرین کپسول الکل مصرف نکنید. غذاهای بسیار پر تیرامین، مانند پنیرهای کهنه یا رسیده، خوراکی‌های تخمیری یا عصارهٔ مخمر، گوشت‌های دودی یا فرآوری‌شده و میوه‌های بیش‌ازحد رسیده، ممکن است باعث سردرد، گرگرفتگی، تپش قلب یا افزایش فشار خون شوند. برخی داروهای ضدافسردگی، داروهای سرماخوردگی حاوی ضداحتقان، داروهای محرک و لوودوپا نیز نیازمند بررسی قبلی هستند؛ داروهای خواب‌آور، مسکن‌های مخدر و برخی ضدحساسیت‌ها خواب‌آلودگی را بیشتر می‌کنند. فنی‌توئین، کاربامازپین و فنوباربیتال، همچنین متوترکسات و دیگر داروهای شیمی‌درمانی، باید با هماهنگی دقیق مصرف شوند. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید و هیچ داروی جدیدی را خودسرانه شروع یا قطع نکنید.