دی‌سولفیرام

دی‌سولفیرام دارویی از دستهٔ داروهای مؤثر بر دستگاهِ عصبی است که به‌طور اختصاصی برای کمک به درمانِ وابستگیِ مزمن به الکل ساخته شده است. این دارو فعالیتِ آنزیمی در بدن به نامِ آلدئید دهیدروژناز را که مسئولِ تجزیهٔ کاملِ محصولاتِ واسطهٔ حاصل از متابولیسمِ الکل است، مسدود می‌کند. در نتیجه، اگر فردِ مصرف‌کنندهٔ این دارو الکل بنوشد، مادهٔ سمیِ استالدئید در بدنش انباشته می‌شود و علائمی ناخوشایند مانند سرخ‌شدنِ پوست، سردرد، تهوع و تپشِ قلب پدید می‌آورد. هدفِ اصلی از این سازوکار، ایجادِ یک بازدارندهٔ روانی است تا فرد از نوشیدنِ الکل خودداری کند. این دارو به‌تنهایی درمانِ اعتیاد نیست و معمولاً در کنارِ مشاوره و برنامه‌های حمایتیِ ترکِ اعتیاد تجویز می‌شود.

این دارو معمولاً یک نوبت در روز مصرف می‌شود و بهتر است هر روز در یک ساعتِ مشخص خورده شود تا پایبندی به درمان آسان‌تر گردد. پیش از شروعِ مصرف، باید مدتی—طبقِ نظرِ پزشک—به‌طورِ کامل از الکل پرهیز کرده باشید؛ در غیرِ این‌صورت واکنشِ دارویی ممکن است از همان روزِ اول رخ دهد. در تمامِ دورانِ درمان و حتی تا چند روز پس از قطعِ آن، باید از هر منبعِ پنهانِ الکل نیز پرهیز کرد؛ از جمله برخی شربت‌های سرفه، دهان‌شویه‌ها، سس‌ها و فرآورده‌های الکلیِ روی پوست. مقدارِ مصرف و مدتِ درمان را فقط پزشک تعیین می‌کند و نباید بدونِ مشورت با او دارو را قطع یا مقدارش را تغییر داد.

دی‌سولفیرام با چند گروهِ دارویی تداخلِ مهم دارد؛ برای نمونه می‌تواند اثرِ داروهای رقیق‌کنندهٔ خون مانند وارفارین را تشدید کند، سطحِ برخی داروهای ضدِتشنج مانند فنی‌توئین را در خون بالا ببرد، و در صورتِ مصرفِ هم‌زمان با مترونیدازول یا ایزونیازید ممکن است سردرگمی یا واکنش‌های روانیِ ناخوشایند بروز کند. مهم‌تر از همه، هرگونه مادهٔ حاویِ الکل—از داروهای شربتی گرفته تا برخی دهان‌شویه‌ها و محصولاتِ آرایشی-بهداشتیِ روی پوست—می‌تواند واکنشی شدید برانگیزد. به همین دلیل فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از بروزِ این تداخل‌ها پیشگیری شود.