پرازیکوانتل

پرازیکوانتل دارویی از رده ضدکرم‌ها (Anthelmintics) است که به‌طور اختصاصی روی کرم‌های پهن بدن، شامل ترماتودها مانند کرم‌های شیستوزوما و سستودها یعنی کرم‌های نواری، اثر می‌کند. این دارو با افزایش نفوذپذیری غشای سلولی انگل نسبت به کلسیم، انقباض شدید و فلج ماهیچه‌ای کرم را ایجاد می‌کند و پوشش بیرونی آن را از هم می‌پاشد؛ در نتیجه سیستم ایمنی بدن می‌تواند انگل آسیب‌دیده را راحت‌تر از بین ببرد. پرازیکوانتل روی طیف گسترده‌ای از کرم‌های پهن اثر دارد، اما برای کرم‌های گرد یا انگل‌های تک‌سلولی کاربردی ندارد. هدف اصلی درمان، پاک‌سازی کامل بدن از انگل و پیشگیری از عوارض درازمدت عفونت است.

پرازیکوانتل معمولاً همراه با غذا و با کمی آب میل می‌شود؛ بهتر است قرص را کامل و بدون جویدن یا نگه‌داشتن طولانی در دهان قورت دهید، چون طعم آن بسیار تلخ است و ممکن است حالت تهوع ایجاد کند. مقدار مصرف، تعداد نوبت‌ها و طول دوره درمان کاملاً به نوع عفونت و نظر پزشک بستگی دارد؛ درمان برخی عفونت‌ها بسیار کوتاه است و برخی دیگر به دوره‌ای طولانی‌تر نیاز دارند، پس حتماً دستور دقیق پزشک را رعایت کنید و بدون هماهنگی با او مصرف را زودتر قطع نکنید. از آنجا که این دارو می‌تواند گیجی یا خواب‌آلودگی ایجاد کند، بهتر است در روز مصرف و روز بعد از آن رانندگی نکنید یا با ماشین‌آلات حساس کار نکنید. اگر پزشک آزمایش پیگیری مانند آزمایش مدفوع یا ادرار درخواست کرد، حتماً در زمان مقرر انجام دهید تا از پاک‌شدن کامل عفونت مطمئن شوید.

برخی داروها می‌توانند سطح خونی پرازیکوانتل را کم یا زیاد کنند. داروهایی مانند ریفامپین، فنی‌توئین، کاربامازپین، فنوباربیتال و دگزامتازون معمولاً اثر پرازیکوانتل را کاهش می‌دهند، در حالی که برخی داروهای ضدقارچ مانند کتوکونازول می‌توانند سطح آن را افزایش دهند. مصرف آب‌گریپ‌فروت هم‌زمان با این دارو توصیه نمی‌شود. همچنین چون پرازیکوانتل می‌تواند خواب‌آلودگی ایجاد کند، مصرف هم‌زمان آن با الکل یا داروهای آرام‌بخش دیگر باید با احتیاط باشد. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های احتمالی جلوگیری شود.