پولاتوزوماب ودوتین

پولاتوزوماب ودوتین یک داروی ضدسرطان هدفمند از گروه پادتن‌های متصل به دارو و مهارکنندهٔ تقسیم سلولی است. بخش پادتن به نشانگر «سی‌دی ۷۹ب» روی بسیاری از سلول‌های بی، ازجمله سلول‌های سرطانی، می‌چسبد؛ سپس مادهٔ سمیِ متصل به آن درون سلول آزاد می‌شود و تقسیم سلول را متوقف می‌کند. این دارو با نام تجاری پولیوی نیز عرضه می‌شود و به شکل پودر لیوفیلیزه برای تهیه محلول انفوزیون در ویال‌های ۳۰ و ۱۴۰ میلی‌گرمی وجود دارد. کاربرد آن در لنفوم‌های مشخص، همیشه در قالب یک رژیم ترکیبی و تحت پایش متخصص خون و سرطان است.

این دارو خوراکی نیست و فقط پس از بازسازی و رقیق‌سازی توسط کارکنان درمانی، به‌صورت انفوزیون داخل وریدی داده می‌شود؛ تزریق عضلانی، زیرجلدی یا تزریق سریع مستقیم مناسب نیست. مقدار، فاصلهٔ نوبت‌ها و تعداد دوره‌ها بر اساس نسخه، وزن، آزمایش خون، عملکرد کبد و پاسخ بدن تعیین می‌شود و ممکن است به‌علت عوارض تغییر کند. پیش از انفوزیون معمولاً برای کاهش واکنش‌ها داروی ضدحساسیت و تب‌بر داده می‌شود و در حین و مدتی پس از آن تحت نظر می‌مانید. اگر نوبت مراجعه از دست رفت، با مرکز درمانی تماس بگیرید؛ درمان را خودسرانه قطع یا جبران نکنید. چون دارو وریدی است، زمان غذا خوردن اثر مستقیمی بر دریافت آن ندارد.

تداخل مهم با داروهایی دارد که فعالیت آنزیم‌های کبدیِ تجزیه‌کننده دارو را به‌شدت کم یا زیاد می‌کنند؛ برای نمونه کلاریترومایسین، ایتراکونازول، وریکونازول، پوزاکونازول، ریتوناویر یا کوبی‌سیستات ممکن است سمیت را بیشتر کنند و ریفامپین، کاربامازپین، فنی‌توئین، فنوباربیتال یا علف چای ممکن است اثر جزء فعال را تغییر دهند. واکسن‌های زنده یا زنده‌ضعیف‌شده در طول درمان نباید بدون هماهنگی داده شوند. برای غذا تداخل مستقیم شناخته‌شده‌ای مطرح نیست؛ دربارهٔ الکل نیز تداخل مستقیم مشخصی ثابت نشده، اما به‌دلیل احتمال آسیب کبدی، تهوع و مصرف همزمان چند داروی ضدسرطان، بهتر است در دوره درمان مصرف نشود. داروهای همراه مانند ریتوکسیماب، بنداموستین، سیکلوفسفامید و دوکسوروبیسین می‌توانند عوارض مشترک، به‌ویژه افت سلول‌های خون و عفونت، را بیشتر کنند. فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و فرآورده‌های گیاهی‌تان را به پزشک و داروساز بگویید و هیچ دارویی را خودسرانه شروع یا قطع نکنید.