کلاریترومایسین

کلاریترومایسین یک آنتی‌بیوتیک نیمه‌صناعی از گروه ماکرولیدها است که از اریترومایسین مشتق شده و طیف اثر مشابه اما پایدارتر و قابل‌تحمل‌تری دارد. این دارو با مهار ساخت پروتئین‌های ضروری در باکتری، از رشد و تکثیر آن جلوگیری می‌کند و به این ترتیب عفونت را کنترل می‌کند. کلاریترومایسین روی طیف نسبتاً گسترده‌ای از باکتری‌های گرم‌مثبت، برخی گرم‌منفی و باکتری‌های غیرمعمول مثل مایکوپلاسما اثر دارد. در ایران هم به شکل قرص و هم پودر برای تهیهٔ سوسپانسیون (مناسب کودکان) در دسترس است.

کلاریترومایسین را می‌توان با یا بدون غذا مصرف کرد؛ خوردن آن همراه غذا می‌تواند احتمال ناراحتی معده را کم کند. بهتر است در فاصله‌های زمانی منظم و طبق برنامه‌ای که پزشک تعیین کرده مصرف شود تا سطح دارو در بدن یکنواخت بماند. دورهٔ درمان را تا انتها کامل کنید، حتی اگر علائم زودتر بهتر شدند؛ قطع زودهنگام می‌تواند به بازگشت عفونت یا مقاوم‌شدن باکتری‌ها به آنتی‌بیوتیک منجر شود. اگر از سوسپانسیون استفاده می‌کنید، پیش از هر بار مصرف آن را خوب تکان دهید. مقدار مصرف و طول دورهٔ درمان را فقط پزشک یا داروساز، بر اساس نوع و شدت عفونت، تعیین می‌کند.

کلاریترومایسین می‌تواند نحوهٔ تجزیهٔ بسیاری از داروهای دیگر در کبد را تغییر دهد و سطح آن‌ها را در خون بالا ببرد. مهم‌ترین این تداخل‌ها عبارت‌اند از برخی قرص‌های کاهندهٔ چربی خون به‌ویژه سیمواستاتین و لوواستاتین (افزایش خطر آسیب جدی به عضلات)، وارفارین (افزایش خطر خون‌ریزی)، کلشی‌سین (خطر مسمومیت جدی)، داروهای ارگوتی و دیگوکسین. این دارو همچنین ممکن است با برخی داروهای قلبی یا آرام‌بخش که خطر اختلال ریتم قلب یا خواب‌آلودگی بیش‌ازحد را بالا می‌برند، تداخل داشته باشد. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا این تداخل‌ها بررسی و در صورت نیاز درمان تنظیم شود.