اوسیمرتینیب

اوسیمرتینیب یک داروی خوراکی ضدسرطان و مهارکنندهٔ نسبتاً انتخابیِ تیروزین کیناز گیرندهٔ فاکتور رشد اپیدرمی است. این دارو به برخی شکل‌های جهش‌یافتهٔ این گیرنده، از جمله تی۷۹۰اِم و بعضی جهش‌های حساس‌کننده، به‌طور برگشت‌ناپذیر متصل می‌شود و پیام‌های رشد و تقسیم سلول توموری را کاهش می‌دهد. اثر آن به وجود جهش مناسب وابسته است؛ بنابراین پیش از شروع درمان باید نتیجهٔ آزمایش مولکولیِ تومور یا خون بررسی شود. این دارو به شکل قرص‌های ۴۰ و ۸۰ میلی‌گرمی عرضه می‌شود و در ایران ممکن است با نام‌های تجاری تاگریسو، اسیمرت، تاگومر یا اسیمرتینیب دیده شود.

طبق نسخهٔ متخصص سرطان، قرص را هر روز تقریباً در یک زمان ثابت، با یا بدون غذا و با یک لیوان آب مصرف کنید؛ مقدار و مدت درمان بر اساس نوع جهش، مرحلهٔ بیماری، درمان‌های همراه و عوارض تعیین می‌شود. قرص را نجوید یا خرد نکنید؛ اگر بلع آن دشوار است، روش پخش‌کردن آن در آب را فقط از داروساز یا تیم درمان یاد بگیرید. اگر یک نوبت فراموش شد، آن را جبران نکنید و نوبت بعدی را در زمان معمول مصرف کنید. خودسرانه درمان را قطع، دوبرابر یا کم‌وزیاد نکنید؛ در صورت بروز عارضه، پزشک ممکن است موقتاً مصرف را متوقف یا مقدار را تغییر دهد.

فهرست کامل داروها، فرآورده‌های گیاهی و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو. داروهای القاکنندهٔ قوی آنزیم‌های کبدی، مانند ریفامپین، ریفابوتین، کاربامازپین، فنی‌توئین و فنوباربیتال، و گیاه علف چای می‌توانند اثر اوسیمرتینیب را کم کنند و نباید خودسرانه همراه آن مصرف شوند. برخی داروهای طولانی‌کنندهٔ فاصلهٔ کیوتی، از جمله بعضی داروهای ضدآریتمی، ضدعفونت و روان‌پزشکی، خطر بی‌نظمی ضربان را بالا می‌برند. اوسیمرتینیب می‌تواند سطح بعضی داروها مانند روزوواستاتین و فکسوفنادین را افزایش دهد و نیاز به پایش ایجاد کند. قرص‌های ضدبارداری هورمونی را نیز حتماً مطرح کنید، چون ممکن است به روش پیشگیری پشتیبان نیاز باشد. غذا و داروهای کاهندهٔ اسید معده معمولاً اثر مهمی بر جذب آن ندارند، اما تداخل مستقیم مشخصی با الکل مطرح نیست و الکل می‌تواند خستگی، سرگیجه، کم‌آبی و عوارض گوارشی را بدتر کند؛ بهتر است در طول درمان مصرف نشود.