نادولول

نادولول یک بتابلوکر غیرانتخابی (Non-Selective Beta-Blocker) است که در ایران با نام تجاری کورگارد نیز عرضه می‌شود. این دارو با مسدود کردن گیرنده‌های بتا-۱ و بتا-۲ آدرنرژیک، از اثر هورمون‌های استرس مانند آدرنالین بر قلب و عروق می‌کاهد. نتیجهٔ این اثر، کاهش ضربان قلب، کاهش نیروی انقباض عضلهٔ قلب و در پی آن پایین‌آمدن فشار خون و نیاز اکسیژن قلب است. برخلاف بسیاری از بتابلوکرهای دیگر که در کبد متابولیزه می‌شوند، نادولول عمدتاً بدون تغییر از راه کلیه دفع می‌شود و نیمه‌عمر نسبتاً طولانی دارد. همین ویژگی‌ها آن را برای درمان طولانی‌مدت فشار خون بالا و آنژین صدری، طبق برنامه‌ای که پزشک تعیین می‌کند، مناسب کرده‌اند.

نادولول را می‌توان با غذا یا بدون غذا میل کرد؛ بهتر است هر روز در یک ساعت مشخص و طبق زمان‌بندی‌ای که پزشک تعیین کرده مصرف شود تا اثر دارو در طول روز یکنواخت بماند. قرص را نشکنید یا خرد نکنید مگر پزشک یا داروساز آن را تأیید کرده باشد. حتی اگر احساس بهبودی داشتید، بدون هماهنگی با پزشک مصرف را قطع نکنید؛ در بیماران قلبی، قطع ناگهانی می‌تواند علائم را تشدید کند. اگر یک نوبت مصرف فراموش شد، بهتر است طبق راهنمایی پزشک یا داروساز عمل کنید. مقدار و برنامهٔ دقیقِ مصرف را فقط پزشک، بر پایهٔ نسخه، مشخص می‌کند.

نادولول با برخی داروهای قلبی مانند سایر داروهای کاهندهٔ فشار خون، برخی مسدودکننده‌های کانال کلسیم (مانند وراپامیل و دیلتیازم) و دیگوکسین می‌تواند اثر کاهندهٔ ضربان قلب را تشدید کند. مصرف هم‌زمان با انسولین یا قرص‌های پایین‌آورندهٔ قند خون ممکن است برخی نشانه‌های هشداردهندهٔ افت قند خون مانند تپش قلب را بپوشاند. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) می‌توانند اثر کاهش‌فشارخون نادولول را کم کنند و ترکیب آن با برخی داروهای فشارخونی مانند کلونیدین نیز نیازمند احتیاط ویژه است. همیشه فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو.