متیل پردنیزولون

متیل پردنیزولون یک کورتیکواستروئید مصنوعی از دستهٔ گلوکوکورتیکوئیدها است که اثری شبیه کورتیزول طبیعی بدن دارد، با این تفاوت که قدرت ضدالتهابی آن به‌مراتب بیشتر است. این دارو با اتصال به گیرنده‌های اختصاصی در سلول‌ها، ساخت مواد التهاب‌زا را کم می‌کند و فعالیت بیش‌ازحد سیستم ایمنی را مهار می‌کند. شکل تزریقی آن معمولاً در بیمارستان یا کلینیک، برای کنترل سریع التهاب‌های شدید و حملات حاد بیماری‌های خودایمنی به کار می‌رود. هدف اصلی درمان، فروکش‌کردن سریع التهاب و بازگرداندن بدن به وضعیت پایدارتر است، نه لزوماً درمان قطعی بیماری زمینه‌ای.

این دارو تنها به‌صورت تزریق وریدی یا عضلانی و توسط کادر درمانی در بیمارستان یا کلینیک تجویز و تزریق می‌شود؛ بنابراین نیازی به تنظیم خودسرانهٔ زمان یا شیوهٔ مصرف توسط بیمار نیست. تعداد نوبت‌ها و طول دورهٔ درمان را پزشک بر اساس نوع و شدت بیماری تعیین می‌کند. در برخی درمان‌های چندروزه، ممکن است پس از پایان تزریق، ادامهٔ درمان با کورتیکواستروئید خوراکی و کاهش تدریجی دوز تجویز شود؛ در این حالت، قطع ناگهانی دارو -به‌ویژه پس از مصرف طولانی- می‌تواند خطرناک باشد و باید دقیقاً طبق برنامهٔ پزشک انجام شود.

متیل پردنیزولون می‌تواند با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن تداخل داشته باشد و خطر زخم و خونریزی گوارشی را بیشتر کند؛ با داروهای ضدانعقاد مانند وارفارین، اثر رقیق‌کنندگی خون را تغییر دهد؛ و با داروهای پایین‌آورندهٔ قند خون، نیاز به تنظیم مجدد دوز ایجاد کند. برخی داروهای ضدقارچ، ضدتشنج یا آنتی‌بیوتیک نیز از طریق اثر بر متابولیسم کبدی می‌توانند میزان اثر این دارو را تغییر دهند، و مصرف هم‌زمان با داروهای مدر می‌تواند خطر افت پتاسیم خون را بیشتر کند؛ همچنین دریافت واکسن‌های زنده در طول درمان معمولاً توصیه نمی‌شود. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را حتماً به پزشک و داروساز بگویید.