پردنیزولون

پردنیزولون یک گلوکوکورتیکوئید صناعی است که در بدن اثری مشابه هورمون طبیعی کورتیزول دارد. این دارو با کاهش فعالیت سیستم ایمنی و مهار موادی که باعث التهاب می‌شوند، به فروکش‌کردن واکنش‌های التهابی و ایمنی بیش‌ازحد بدن کمک می‌کند. به همین دلیل در طیف گسترده‌ای از بیماری‌های التهابی، آلرژیک و خودایمنی تجویز می‌شود. هدف اصلی از مصرف آن، کاهش التهاب، تورم و درد، و در برخی بیماری‌ها سرکوب واکنش نامناسب سیستم ایمنی بدن است. با این حال، نوع بیماری، شدت آن و مدت درمان تعیین‌کننده نحوه دقیق مصرف است که فقط پزشک می‌تواند مشخص کند.

پردنیزولون را معمولاً باید همراه غذا یا کمی شیر مصرف کرد تا احتمال ناراحتی معده کمتر شود. در بسیاری از موارد پزشک مصرف صبحگاهی را توصیه می‌کند، چون این زمان‌بندی به ریتم طبیعی ترشح کورتیزول در بدن نزدیک‌تر است و معمولاً بی‌خوابی ناشی از دارو را کم می‌کند. نکته بسیار مهم این است که در مصرف‌های طولانی‌مدت هرگز نباید دارو را ناگهانی قطع کرد، چون ممکن است بدن ترشح طبیعی کورتیزول خودش را کم کرده باشد؛ قطع مصرف باید همیشه تدریجی و طبق برنامه‌ای باشد که پزشک تعیین می‌کند. مقدار مصرف و طول دوره درمان کاملاً به نوع و شدت بیماری بستگی دارد، پس فقط طبق نسخه و دستور پزشک مصرف کنید و بدون هماهنگی با او دوز یا زمان‌بندی را تغییر ندهید.

پردنیزولون می‌تواند با داروهای دیگر تداخل داشته باشد. مصرف هم‌زمان با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن، خطر تحریک و خونریزی گوارشی را افزایش می‌دهد. در افراد دیابتی ممکن است قند خون را بالا ببرد و نیاز به تنظیم دوباره دوز داروهای دیابت پیش بیاید. مصرف هم‌زمان با برخی داروهای ادرارآور می‌تواند پتاسیم خون را کاهش دهد و با داروهای رقیق‌کننده خون مانند وارفارین ممکن است اثر آن‌ها تغییر کند. برخی آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای ضدتشنج نیز می‌توانند غلظت پردنیزولون در خون را کم یا زیاد کنند، و معمولاً در دوران مصرف این دارو از تزریق واکسن‌های زنده خودداری می‌شود. به همین دلیل، فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و گیاهان دارویی‌ای را که مصرف می‌کنید حتماً به پزشک و داروساز خود بگویید.