ایبوپروفن

ایبوپروفن یکی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) است که در قالب ژل موضعی، برخلاف قرص یا کپسول، مستقیماً روی پوست ناحیه دردناک مالیده می‌شود. این دارو با کاهش ساخت موادی به نام پروستاگلاندین در بافت زیر پوست، درد و التهاب همان ناحیه را کم می‌کند. از آنجا که جذب آن به گردش خون بسیار کمتر از شکل خوراکی ایبوپروفن است، برای بسیاری از افراد گزینه‌ای با عوارض گوارشی کمتر به‌شمار می‌رود. هدف اصلی این ژل، تسکین موضعی درد و التهاب خفیف تا متوسط اسکلتی-عضلانی، مانند کوفتگی و درد مفاصل سطحی، است.

معمولاً مقدار کمی از ژل روی پوست سالم و تمیز ناحیه دردناک مالیده می‌شود و به‌آرامی ماساژ داده می‌شود تا کاملاً جذب پوست شود. تعداد دفعات مصرف در روز و طول دوره درمان را پزشک یا داروساز، بر اساس نسخه یا راهنمای روی بسته‌بندی، مشخص می‌کند و بهتر است از آن فراتر نروید. پس از مالیدن ژل، دست‌ها را بشویید مگر اینکه خود دست‌ها ناحیه تحت درمان باشند، و بدون توصیه پزشک، محل مصرف را با باند محکم یا وسیله گرم‌کننده نپوشانید. در طول درمان بهتر است ناحیه موردنظر را در معرض نور مستقیم آفتاب قرار ندهید. اگر پس از چند روز بهبودی حس نکردید یا درد شدیدتر شد، به‌جای افزایش خودسرانه مقدار یا دفعات مصرف، به پزشک مراجعه کنید.

با اینکه جذب ایبوپروفن موضعی به خون بسیار کمتر از نوع خوراکی آن است، مصرف هم‌زمان این ژل با ضدالتهاب‌های غیراستروئیدی خوراکی بهتر است بدون نظر پزشک انجام نشود، چون می‌تواند خطر عوارض را بالا ببرد. در مصرف گسترده یا طولانی‌مدت، تداخل با داروهای رقیق‌کننده خون مانند وارفارین نیز محتمل است. فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و سایر محصولات موضعی‌ای که استفاده می‌کنید را به پزشک و داروساز خود بگویید.