افدرین هیدروکلراید

افدرین هیدروکلراید ترکیبی سمپاتومیمتیک با اثرِ مستقیم و غیرِمستقیم بر گیرنده‌های آدرنرژیکِ آلفا و بتا است؛ یعنی هم خودش این گیرنده‌ها را تحریک می‌کند و هم باعثِ آزادشدنِ نوراپی‌نفرینِ درون‌زا می‌شود. حاصلِ این اثر، انقباضِ عروقِ خونی و بالارفتنِ فشارِ خون، افزایشِ ضربانِ قلب و شُل‌شدنِ عضلاتِ صافِ برونش است. به همین دلیل، شکلِ تزریقیِ آن عمدتاً در بیمارستان برای مقابله با افتِ فشارِ خونِ ناشی از بی‌حسیِ نخاعی یا اپیدورال به کار می‌رود، و شکلِ خوراکیِ آن گاهی برای بازکردنِ راهِ هوایی یا کاهشِ احتقانِ بینی تجویز می‌شود. مصرفِ آن در هر دو شکل همیشه باید زیرِ نظرِ مستقیمِ پزشک باشد.

شکلِ تزریقیِ افدرین را کادرِ درمانی در بیمارستان و بر اساسِ نیازِ لحظه‌ای تزریق می‌کند؛ بیمار نیازی به تنظیمِ آن ندارد. برای شکلِ خوراکی، قرص را طبقِ دستورِ پزشک مصرف کنید؛ در صورتِ ناراحتیِ معده، خوردنِ آن همراه با غذا می‌تواند کمک‌کننده باشد. از مصرفِ قرص نزدیکِ وقتِ خواب خودداری کنید، چون ممکن است بی‌خوابی ایجاد کند، مگر پزشک طورِ دیگری گفته باشد. مقدار و مدتِ مصرف را دقیقاً طبقِ نسخه رعایت کنید و بدونِ مشورتِ پزشک، دوز را تغییر ندهید یا مصرف را قطع نکنید.

افدرین با داروهای مهارکنندهٔ مونوآمین‌اکسیداز تداخلِ خطرناک دارد و می‌تواند فشارِ خون را به‌شدت بالا ببرد. مصرفِ هم‌زمان با سایرِ سمپاتومیمتیک‌ها یا داروهای ضدِاحتقانِ سرماخوردگی، بتابلاکرها، دیگوکسین، برخی داروهای بیهوشیِ استنشاقی و اکسی‌توسین نیز می‌تواند خطرِ آریتمی یا نوسانِ فشارِ خون را افزایش دهد. کافئین و سایرِ محرک‌ها ممکن است بی‌قراری و بی‌خوابیِ ناشی از افدرین را تشدید کنند. پیش از مصرف، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا این تداخل‌ها بررسی شود.