داپسون

داپسون دارویی از گروهِ سولفون‌هاست که در فرمِ ژلِ ۵ درصد، به‌صورتِ موضعی روی پوست استفاده می‌شود و در ردهٔ داروهای ضدجوشِ پوستی جای می‌گیرد. اثرِ اصلیِ آن ضدالتهابی است؛ یعنی با کاهشِ التهاب در فولیکول‌های موی صورت، به کم‌شدنِ قرمزی، تورم و تعدادِ جوش‌های التهابی کمک می‌کند و بخشِ کوچکی از تأثیرش نیز به خاصیتِ ضدمیکروبیِ خفیفِ آن برمی‌گردد. برخلافِ فرمِ خوراکیِ داپسون که در بیماری‌های دیگری به کار می‌رود، این فرمِ ژلی فقط موضعی است و جذبِ آن به داخلِ بدن بسیار محدود است. هدفِ اصلیِ درمان، بهبودِ تدریجیِ جوش‌های التهابیِ صورت طیِ چند هفته است، نه رفعِ فوریِ آن‌ها.

پیش از استفاده، پوستِ موردنظر را با یک شوینده‌ی ملایم بشویید و کاملاً خشک کنید، سپس لایه‌ی نازکی از ژل را روی نواحیِ مبتلا بمالید و از تماسِ آن با چشم، داخلِ بینی، دهان و زخم‌های باز خودداری کنید. بلافاصله پس از استفاده دست‌هایتان را بشویید، مگر آن‌که دست‌ها هم جزوِ نواحیِ درمان باشند. دفعاتِ مصرف در روز و طولِ دورهٔ درمان را پزشک بر اساسِ شدتِ جوش تعیین می‌کند و بهتر است دقیقاً طبقِ همان برنامه و به‌طورِ منظم ادامه یابد، چون اثرِ داپسون تدریجی است و معمولاً چند هفته طول می‌کشد تا نتیجه‌اش دیده شود. حتی اگر جوش‌ها زودتر بهبود یافتند، تصمیم برای ادامه یا قطعِ درمان باید با نظرِ پزشک باشد.

چون جذبِ داپسونِ موضعی به داخلِ بدن بسیار کم است، تداخلِ دارویی سیستمیکِ گسترده‌ای برایش گزارش نشده، اما یک تداخلِ موضعیِ شناخته‌شده وجود دارد: استفاده‌ی هم‌زمان از ژلِ داپسون با محصولاتِ حاویِ بنزوئیل‌پراکسید ممکن است باعثِ تغییرِ رنگِ موقتِ پوست یا موهای همان ناحیه به زرد یا نارنجی شود که معمولاً بی‌خطر و برگشت‌پذیر است؛ برای پیشگیری، بهتر است این دو محصول را در ساعت‌های جداگانه از روز مصرف کنید یا طبقِ نظرِ پزشک عمل کنید. هم‌زمانیِ ژلِ داپسون با سایرِ درمان‌های موضعیِ آکنه مانندِ رتینوئیدها یا محصولاتِ حاویِ الکل و اسیدِ سالیسیلیک نیز می‌تواند خشکی و تحریکِ پوست را بیشتر کند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از این تداخل‌های موضعی پیشگیری شود.