کلشی‌سین

کلشی‌سین یکی از قدیمی‌ترین داروهای شناخته‌شده در درمانِ نقرس است که در اصل از گیاهِ کلشیکومِ پاییزی (Colchicum autumnale) به‌دست می‌آید. این دارو در ردهٔ داروهای اسکلتی‌عضلانی و به‌طورِ مشخص در گروهِ ضدنقرس‌ها جای می‌گیرد. برخلافِ داروهایی مانندِ آلوپورینول که سطحِ اسید اوریکِ خون را پایین می‌آورند، کلشی‌سین با مهارِ حرکتِ گلبول‌های سفید و فروکش‌دادنِ واکنشِ التهابیِ بدن به بلورهای اسید اوریکِ رسوب‌کرده در مفاصل عمل می‌کند. به همین مکانیسمِ ضدالتهابی، در چند بیماریِ التهابیِ دیگر مانندِ تبِ مدیترانه‌ای خانوادگی نیز کاربرد دارد.

کلشی‌سین به‌صورتِ قرصِ خوراکی مصرف می‌شود و می‌توان آن را با یا بدونِ غذا خورد؛ خوردنِ همراهِ غذا گاهی ناراحتیِ گوارشی را کم‌تر می‌کند. تعداد و زمان‌بندیِ دقیقِ قرص‌ها، به‌ویژه در حملهٔ حادِ نقرس که معمولاً با الگویی خاص و کاهشی تجویز می‌شود، باید عیناً طبقِ نسخهٔ پزشک رعایت شود، چون مصرفِ بیش از حدِ این دارو می‌تواند خطرناک و حتی مسموم‌کننده باشد. اگر مصرفِ یک نوبت فراموش شد، بدونِ مشورت با پزشک یا داروساز دوزِ اضافه یا دوبل مصرف نکنید. در مصرفِ پیشگیرانه و طولانی‌مدت، مانندِ تبِ مدیترانه‌ای خانوادگی، ادامه‌دادنِ منظمِ دارو طبقِ نظرِ پزشک اهمیت دارد و قطعِ خودسرانهٔ آن ممکن است خطرِ عودِ بیماری را افزایش دهد.

کلشی‌سین در کبد متابولیزه می‌شود و مصرفِ هم‌زمانِ آن با چند گروهِ دارویی می‌تواند خطرناک باشد. برخی آنتی‌بیوتیک‌های ماکرولید (مانندِ کلاریترومایسین و اریترومایسین)، ضدقارچ‌های آزولی (مانندِ کتوکونازول و ایتراکونازول)، برخی داروهای ضدویروسیِ خاص و سیکلوسپورین می‌توانند سطحِ خونیِ کلشی‌سین را به‌شکلِ خطرناکی بالا ببرند و زمینه‌سازِ مسمومیتِ شدید شوند. هم‌زمانیِ آن با داروهای کاهندهٔ چربیِ خون مانندِ استاتین‌ها و فیبرات‌ها هم احتمالِ آسیبِ عضلانی را بیشتر می‌کند. آب گریپ‌فروت به همین دلیل بهتر است پرهیز شود و مصرفِ الکل ممکن است هم ناراحتیِ گوارشی را تشدید کند و هم زمینه‌سازِ حملهٔ نقرس باشد. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ همهٔ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو، به‌ویژه پیش از شروعِ هر داروی جدید.