آلوپورینول

آلوپورینول از خانوادهٔ داروهای ضدنقرس است و با مهار آنزیمی به نام گزانتین‌اکسیداز، ساخت اسید اوریک را در بدن کاهش می‌دهد. کاهش تدریجی اسید اوریک خون از رسوب کریستال‌های آن در مفصل‌ها و کلیه‌ها جلوگیری می‌کند و به‌مرور از بروز حملات نقرس می‌کاهد. این دارو برای درمان حملهٔ حاد نقرس مناسب نیست و صرفاً برای پیشگیری درازمدت به‌کار می‌رود.

آلوپورینول را معمولاً پس از غذا و به‌همراه یک لیوان آب کامل میل کنید تا احتمال ناراحتی گوارشی کم شود. نوشیدن آب کافی در طول روز، به‌ویژه در هفته‌های نخست درمان، به دفع بهتر اسید اوریک و پیشگیری از سنگ کلیه کمک می‌کند. اثر این دارو تدریجی است و ممکن است چند هفته طول بکشد تا سطح اسید اوریک خون کنترل شود؛ گاهی پزشک در همین دوره داروی دیگری را هم برای پیشگیری از حملهٔ نقرس هم‌زمان تجویز می‌کند. حتی اگر احساس بهبود کامل داشتید، مصرف آلوپورینول را بدون نظر پزشک قطع نکنید، زیرا قطع ناگهانی می‌تواند به بازگشت حملات نقرس بینجامد؛ مقدار مصرف و مدت درمان را همیشه پزشک بر اساس وضعیت شما تعیین می‌کند.

آلوپورینول با برخی داروها تداخل مهمی دارد. مصرف هم‌زمان با آزاتیوپرین یا مرکاپتوپورین می‌تواند غلظت این دو دارو را در بدن به‌شدت بالا ببرد و خطر سرکوب مغز استخوان را افزایش دهد؛ در چنین مواردی معمولاً دوز آن داروها باید به‌طور قابل‌توجهی کاهش یابد. هم‌زمانی با آمپی‌سیلین یا آموکسی‌سیلین احتمال بروز جوش پوستی را بیشتر می‌کند و ترکیب با وارفارین ممکن است اثر رقیق‌کنندگی خون را تقویت کند. برخی قرص‌های ادرارآور (به‌ویژه از نوع تیازیدی) و برخی داروهای فشار خون از گروه مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین نیز در کنار آلوپورینول، به‌خصوص در نارسایی کلیوی، خطر واکنش‌های حساسیتی را افزایش می‌دهند. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا این تداخل‌ها بررسی و مدیریت شوند.