کدئین فسفات

کدئین فسفات از داروهای افیونیِ ضدسرفه است و با کاهش پیام‌های عصبی مربوط به رفلکس سرفه، شدت سرفه را کم می‌کند. بخشی از کدئین در کبد به مورفین تبدیل می‌شود؛ به همین دلیل حساسیت افراد به اثر و عوارض آن یکسان نیست. شربت‌های این گروه ممکن است گایافنزین، خلط‌آور، و در بعضی فرآورده‌ها فنیل‌افرین، ضدگرفتگی بینی، نیز داشته باشند؛ بنابراین هشدارهای روی همان بطری اهمیت دارد. این دارو علت عفونت یا بیماری زمینه‌ای را درمان نمی‌کند و برای تسکین موقت نشانه‌هاست.

مقدار، فاصلهٔ نوبت‌ها و مدت مصرف را فقط طبق نسخه و بروشور همان فرآورده رعایت کنید، چون ترکیب و قدرت شربت‌ها یکسان نیست. شربت را با پیمانهٔ مدرج اندازه بگیرید و از قاشق آشپزخانه استفاده نکنید؛ معمولاً می‌توان آن را همراه یا بدون غذا مصرف کرد، مگر روی بسته دستور دیگری آمده باشد. اگر گایافنزین دارد و محدودیت دریافت مایعات ندارید، نوشیدن مایعات کافی می‌تواند به رقیق‌شدن ترشحات کمک کند. تا وقتی اثر دارو بر هوشیاری‌تان روشن نشده رانندگی و کار با ابزار خطرناک نکنید، الکل نخورید و شربت را با فرآوردهٔ دیگری که کدئین، داروی خواب‌آور یا ضداحتقان دارد بدون بررسی ترکیبات همراه نکنید. پس از مصرف مکرر، کدئین را ناگهانی قطع نکنید و قطع آن را با پزشک هماهنگ کنید.

غذا معمولاً تداخل مهمی با کدئین فسفات و گایافنزین ندارد، اما الکل اثر خواب‌آور کدئین را بیشتر می‌کند و باید کنار گذاشته شود. مصرف هم‌زمان با داروهای خواب‌آور و آرام‌بخش، بعضی داروهای ضدحساسیت خواب‌آور، داروهای ضداضطراب، گاباپنتین یا پرگابالین، سایر داروهای افیونی و داروهای بیهوشی می‌تواند به خواب‌آلودگی شدید و کندی تنفس برسد. بعضی داروهای ضدافسردگی اثر کدئین را تغییر می‌دهند؛ اگر شربت فنیل‌افرین دارد، مهارکننده‌های مونوآمین‌اکسیداز در دو هفتهٔ اخیر، برخی ضدافسردگی‌ها، داروهای فشارخون و ضداحتقان‌های دیگر می‌توانند فشارخون یا ضربان قلب را مختل کنند. فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و فرآورده‌های گیاهی و سرماخوردگی‌تان را به پزشک و داروساز بگویید.