گاباپنتین

گاباپنتین در اصل داروی صرع بود، اما امروز بیشتر برای درد عصبی تجویز می‌شود: درد بعد از زونا، درد پای دیابتی، سیاتیک، درد گردن و کمر با ریشهٔ عصبی، و سندرم پای بی‌قرار. برای دردهای معمولی عضلانی و مفصلی کاربردی ندارد.

اثرش آهسته ساخته می‌شود: از دوز کم شروع می‌کنند و طی یک تا دو هفته بالا می‌برند تا بدن به خواب‌آلودگی و سرگیجه عادت کند. دوز مؤثر برای درد عصبی معمولاً ۹۰۰ تا ۱۸۰۰ میلی‌گرم در روز در سه نوبت است و تا ۳۶۰۰ می‌رسد.

دو هشدار: با الکل، خواب‌آورها و مسکن‌های اپیوئیدی ترکیب خطرناکی می‌سازد و تنفس را کند می‌کند، و قطع ناگهانی‌اش بعد از مصرف طولانی علائم قطع می‌دهد، در بیمار صرعی حتی تشنج.

گاباپنتین را می‌توان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد؛ خوردن آن همراه غذا گاهی ناراحتی خفیف معده را کم می‌کند. در ابتدای درمان، پزشک معمولاً دارو را با مقدار کم شروع می‌کند و به‌تدریج افزایش می‌دهد تا بدن به آن عادت کند؛ این روند طبیعی است و جای نگرانی ندارد. بهتر است نوبت‌های مصرف در فاصله‌های زمانیِ منظم و طبق برنامه‌ای که پزشک تعیین کرده پخش شوند تا اثر دارو در طول شبانه‌روز یکنواخت بماند. اگر یک نوبت فراموش شد و فاصلهٔ زیادی تا نوبت بعدی نمانده، همان نوبت را نادیده بگیرید و هرگز برای جبران، دو دوز را با هم نخورید؛ در صورت تردید از داروساز بپرسید. نکتهٔ بسیار مهم این است که گاباپنتین، به‌ویژه در بیماران مبتلا به صرع، هرگز نباید ناگهانی و بدون نظر پزشک قطع شود، چون این کار می‌تواند خطر بازگشت یا تشدید تشنج و بروز نشانه‌های قطع دارو مانند بی‌قراری و بی‌خوابی را افزایش دهد؛ هرگونه تغییر یا پایان‌دادن به درمان باید تدریجی و با راهنماییِ پزشک انجام شود.

گاباپنتین می‌تواند با برخی داروها و مواد دیگر تداخل داشته باشد. مصرف هم‌زمان آن با اُپیوئیدها (مانند مسکن‌های مخدر)، بنزودیازپین‌ها، قرص‌های خواب‌آور یا سایر آرام‌بخش‌های دستگاه عصبی، خطر خواب‌آلودگیِ شدید و کندشدن خطرناک تنفس را افزایش می‌دهد؛ این خطر در سالمندان و افراد دارای بیماری تنفسی بیشتر است. الکل نیز اثر خواب‌آلودگی و سرگیجهٔ این دارو را تشدید می‌کند و بهتر است در دورهٔ درمان محدود یا حذف شود. آنتی‌اسیدهای حاویِ آلومینیوم یا منیزیم می‌توانند جذب گاباپنتین را کم کنند؛ اگر نیاز به مصرف آنتی‌اسید دارید، دربارهٔ فاصلهٔ زمانیِ مناسب با داروساز مشورت کنید. برای اطمینان از نبودِ تداخل، فهرست کاملِ داروها و مکمل‌های مصرفی‌تان را به پزشک و داروساز اطلاع دهید.

قیمت‌های زیر، قیمت مصوب مصرف‌کننده برای هر بسته است، همان‌طور که در سامانهٔ IRC سازمان غذا و دارو ثبت شده؛ داروخانه‌ها موظف به رعایت آن‌اند و بیمه سهم خود را بر پایهٔ همین قیمت می‌پردازد. برندهای وارداتی معمولاً گران‌ترند و تفاوت قیمت آن‌ها با سقف بیمه را بیمار می‌پردازد.