بودزوناید

بودزوناید دارویی از ردهٔ کورتیکواستروئیدهای استنشاقی و در گروهِ درمانیِ داروهای دستگاهِ تنفس است که به‌صورتِ سوسپانسیونِ ویژهٔ نبولایزر عرضه می‌شود. این دارو با کاهشِ فعالیتِ سلول‌ها و موادِ التهابی در جدارِ راه‌های هوایی، تورم، ترشحِ مخاط و واکنش‌پذیریِ بیش‌ازحدِ برونش‌ها را کم می‌کند. بخشِ عمدهٔ اثرِ آن در همان محلِ استنشاق باقی می‌ماند و مقدارِ واردشده به جریانِ خون در کبد به‌سرعت غیرِفعال می‌شود، به همین دلیل اثرِ سیستمیکِ آن نسبت به کورتونِ خوراکی محدودتر است. هدفِ اصلیِ مصرفِ آن، کنترلِ مستمرِ التهابِ راهِ هوایی در آسم و کاهشِ تعدادِ تشدیدها یا فروکشاندنِ سریعِ التهابِ حنجره در کروپِ کودکان است، نه رفعِ فوریِ حملهٔ تنگیِ نفس.

این سوسپانسیون فقط از راهِ استنشاق و با دستگاهِ نبولایزر (ترجیحاً از نوعِ جت) مصرف می‌شود و هرگز نباید خورده یا تزریق شود؛ نوعِ دستگاه، ماسک یا دهانی، و برنامهٔ زمانیِ مصرف را پزشک یا داروساز مشخص می‌کند. برایِ اثرِ کاملِ آن در کنترلِ آسم، مصرفِ منظم و روزانه لازم است و این دارو، برخلافِ اسپریِ برونکودیلاتور، برایِ رفعِ فوریِ حملهٔ تنگیِ نفس کاربرد ندارد. بلافاصله پس از هر بار استنشاق، دهان را با آب بشویید و آب را بیرون بریزید نه قورت بدهید، تا خطرِ برفکِ دهانی و گرفتگیِ صدا کم شود؛ اگر از ماسک استفاده می‌کنید، صورت را هم بشویید. اگر پزشک برایِ کاهشِ تدریجیِ کورتونِ خوراکی این دارو را تجویز کرده، مصرفِ آن را ناگهان و بدونِ نظرِ پزشک قطع نکنید، چون ممکن است بدن موقتاً به کورتونِ بیرونی نیاز داشته باشد.

داروهایی که آنزیمِ کبدیِ مسئولِ تجزیهٔ بودزوناید را کُند می‌کنند — مانندِ برخی داروهای ضدقارچِ خوراکی مثلِ کتوکونازول و ایتراکونازول، و برخی آنتی‌بیوتیک‌ها مانندِ کلاریترومایسین — می‌توانند غلظتِ خونیِ بودزوناید و خطرِ عوارضِ آن را افزایش دهند. مصرفِ هم‌زمان با سایرِ کورتیکواستروئیدها (خوراکی، تزریقی یا استنشاقیِ دیگر) نیز اثرِ سرکوبِ غددِ فوقِ کلیوی را جمع می‌کند. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و محصولاتِ گیاهیِ خود را همیشه به پزشک و داروساز بگویید تا از تداخل‌های احتمالی پیشگیری شود.