بیلاستین

بیلاستین آنتی‌هیستامینِ خوراکیِ نسلِ دوم است که در ایران با نام‌هایِ تجاریِ گوناگون، از جمله بیلاستا، اکتوبیلاست و رمیال، نیز عرضه می‌شود. این دارو با مسدود کردنِ اثرِ هیستامین بر گیرندهٔ نوعِ یک در بدن، از بروزِ نشانه‌هایی مانندِ خارش، عطسه، آبریزشِ بینی و کهیرِ پوستی جلوگیری می‌کند. بیلاستین به‌سختی از سدِ خونی‌مغزی عبور می‌کند و به همین دلیل، برخلافِ آنتی‌هیستامین‌هایِ نسلِ اول، معمولاً خواب‌آلودگیِ قابل‌توجهی در پی ندارد. این دارو به دو شکل در دسترس است: قرص، که بیشتر برای بزرگ‌سالان و نوجوانان به کار می‌رود، و محلولِ خوراکی، که معمولاً برای کودکانِ کوچک‌تر در نظر گرفته می‌شود. هدفِ اصلی از مصرفِ آن، کنترلِ روزانهٔ علائمِ آلرژی و کهیرِ مزمن است، بدونِ آنکه علتِ زمینه‌ایِ آلرژی را درمان کند.

بیلاستین را بهتر است با معدهٔ خالی و همراه یک لیوان آبِ ساده میل کنید، یعنی با فاصله از وعده‌هایِ غذایی؛ چون غذا، و به‌ویژه آب‌میوه‌هایی مانندِ آب‌پرتقال، آب‌گریپ‌فروت و آب‌سیب، می‌توانند جذبِ دارو را در بدن کم کنند و از اثرش بکاهند. قرص را کامل و با آب میل کنید، نه با آب‌میوه. اگر محلولِ خوراکی برای کودک تجویز شده، آن را با پیمانهٔ اندازه‌گیریِ مخصوص و دقیقاً طبقِ نسخهٔ پزشک اندازه‌گیری کنید. در کهیرِ مزمن، معمولاً مصرفِ منظم و روزانه برای کنترلِ پایدارِ علائم اهمیت دارد، پس بدونِ هماهنگی با پزشک، درمانِ طولانی‌مدت را ناگهان قطع نکنید. مقدارِ دقیقِ مصرف، فرمِ مناسب و طول دورهٔ درمان را فقط پزشک یا داروساز، بر اساسِ سن و شرایطِ شما، تعیین می‌کند.

مهم‌ترین نکتهٔ تداخلیِ بیلاستین این است که آب‌میوه‌هایی مانندِ آب‌پرتقال، آب‌گریپ‌فروت و آب‌سیب می‌توانند میزانِ جذبِ آن را در بدن به‌روشنی کم کنند و از اثرِ دارو بکاهند؛ به همین دلیل بهتر است این دارو تنها با آبِ سادهٔ معمولی میل شود. برخی داروها، مانندِ کتوکونازول، اریترومایسین و دیلتیازم، می‌توانند غلظتِ بیلاستین را در خون بالا ببرند و احتمالِ عوارض را بیشتر کنند. مصرفِ هم‌زمان با الکل یا داروهایِ آرام‌بخش نیز، هرچند این دارو کم‌خواب‌آور است، بهتر است با احتیاط انجام شود. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هر تداخلِ احتمالی بررسی شود.