آزیترومایسین چشمی

آزیترومایسین چشمی قطرهٔ آنتی‌بیوتیکی از خانوادهٔ ماکرولیدها است که به‌جایِ اثر بر کلِ بدن، فقط به‌صورتِ موضعی روی سطحِ چشم عمل می‌کند. این دارو با اتصال به بخشی از ریبوزومِ باکتری، از ساختِ پروتئین‌های لازم برای رشد و تکثیرِ آن جلوگیری می‌کند و به این ترتیب عفونتِ باکتریایی را مهار می‌سازد. هدفِ اصلیِ این قطره، ازبین‌بردنِ باکتریِ مسئولِ التهابِ سطحِ چشم و کاهشِ نشانه‌هایی مانندِ قرمزی و ترشح است. آزیترومایسین چشمی در ایران با نامِ تجاریِ آزیترکس عرضه می‌شود و کاملاً با آزیترومایسینِ خوراکی یا تزریقی که برای عفونت‌های تنفسی و گلو به کار می‌رود متفاوت است، چون جذبِ این فرآوردهٔ چشمی به گردشِ خون بسیار ناچیز است.

این قطره باید دقیقاً طبقِ زمان‌بندی‌ای که پزشک تعیین می‌کند در چشمِ آلوده چکانده شود؛ تعدادِ نوبت‌ها در روز و طولِ دورهٔ درمان را از روی نسخهٔ پزشک رعایت کنید، نه از حافظه یا تجربهٔ قبلی. پیش از هر بار مصرف دست‌هایتان را بشویید و نوکِ قطره‌چکان را به چشم، پلک یا هر سطحِ دیگری نزنید تا دارو آلوده نشود. اگر از لنزِ تماسی استفاده می‌کنید، بهتر است در دورانِ عفونتِ چشم آن را کنار بگذارید و دربارهٔ زمانِ مناسب برایِ بازگشت به لنز با پزشک یا داروساز مشورت کنید. اگر هم‌زمان از قطره یا پمادِ چشمیِ دیگری هم استفاده می‌کنید، بینِ چکاندنِ آن‌ها چند دقیقه فاصله بیندازید. حتی اگر پس از چند روز نشانه‌ها بهتر شد، دورهٔ درمانِ تجویزشده را کامل کنید، زیرا قطعِ زودهنگام می‌تواند به بازگشتِ عفونت بینجامد؛ در صورتِ فراموشیِ یک نوبت، طبقِ راهنماییِ داروساز یا برچسبِ دارو عمل کنید.

از آن‌جا که آزیترومایسینِ چشمی به‌صورتِ موضعی و در مقدارِ بسیار اندکی مصرف می‌شود، جذبِ آن به کلِ بدن ناچیز است و تداخلِ داروییِ مهمی با داروهای خوراکی یا تزریقی برایش شناخته نشده است. نکتهٔ مهم‌تر، تداخلِ موضعی با سایرِ قطره‌ها یا پمادهای چشمی است؛ اگر هم‌زمان از محصولِ چشمیِ دیگری هم استفاده می‌کنید، بینِ مصرفِ آن‌ها فاصلهٔ زمانیِ کافی بگذارید تا اثرِ یکدیگر را کم نکنند. با این‌همه، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه احتیاطِ لازم بررسی شود.