محلول دیالیز صفاقی همراه بیکربنات

این فرآورده از گروه محلول‌های دیالیز صفاقی در رده خون و خون‌سازی است و به‌صورت محلول استریل عرضه می‌شود. گلوکز با ایجاد اختلاف غلظت، آب اضافی را از خون از میان پرده صفاق به داخل محلول می‌کشد و مواد زاید نیز هنگام تعویض محلول خارج می‌شوند. سدیم، کلرید، کلسیم و منیزیم به تبادل املاح کمک می‌کنند و بیکربنات و لاکتات نقش بافر دارند. pH نزدیک‌تر به بدن، آن را برای بیمارانی که با محلول‌های اسیدی‌تر هنگام ورود ناراحتی دارند، گزینه‌ای مناسب‌تر می‌کند.

این محلول فقط داخل حفره صفاق و از طریق کاتتر دیالیز، طبق برنامه‌ای که پزشک و مرکز دیالیز تعیین کرده‌اند، استفاده می‌شود؛ حجم هر تعویض، تعداد تعویض‌ها و زمان ماند را خودسرانه تغییر ندهید یا درمان را قطع نکنید. پیش از اتصال، تاریخ، سلامت کیسه، شفافیت محلول و سالم بودن درزها را بررسی کنید؛ در کیسه‌های دو محفظه‌ای، دو بخش باید طبق آموزش کاملاً مخلوط شوند و محلول جداشده یا کدر استفاده نشود. برای راحتی می‌توان آن را فقط با گرم‌کن خشک و طبق آموزش تا دمای بدن گرم کرد؛ از آب داغ و مایکروویو استفاده نکنید. هنگام کار، روش استریل و مراحل اتصال و تخلیه را دقیق رعایت کنید؛ هر کیسه یک‌بارمصرف است و مایع تخلیه‌شده باید از نظر کدر شدن بررسی شود.

این درمان می‌تواند بعضی داروهای قابل‌دیالیز را از خون خارج کند و غلظت آن‌ها را کاهش دهد؛ زمان مصرف یا نیاز به تنظیم آن داروها ممکن است تغییر کند. گلوکز محلول می‌تواند قند خون را بالا ببرد، بنابراین در دیابت پایش قند و تنظیم انسولین یا داروی قند باید طبق برنامه درمان انجام شود. کاهش پتاسیم در فردی که دیگوکسین یا داروهای هم‌گروه قلبی می‌گیرد، خطر مسمومیت و نامنظمی ضربان را افزایش می‌دهد. محلول‌های حاوی لاکتات در فردی با لاکتات بالا، افت فشار شدید، عفونت منتشر، نارسایی حاد کلیه یا مصرف متفورمین و برخی داروهای ضدویروس اچ‌آی‌وی می‌توانند خطر اسیدوز لاکتیک را بیشتر کنند. هیچ دارو، پتاسیم یا مکملی را به کیسه اضافه نکنید مگر اینکه تیم دیالیز سازگاری و ضرورت آن را تأیید کرده باشد؛ فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید. تداخل مستقیم مهمی با غذا یا الکل مطرح نیست، اما رژیم غذایی و محدودیت مایعات باید طبق برنامه مرکز دیالیز رعایت شود.