آملودیپین/بیزوپرولول

آملودیپین/بیزوپرولول یک ترکیب ثابت از گشادکنندهٔ عروق و مسدودکنندهٔ انتخابی گیرنده‌های بتا است. آملودیپین ورود کلسیم به عضلات دیوارهٔ رگ را مهار می‌کند و باعث شل‌شدن رگ‌ها می‌شود؛ بیزوپرولول با کاهش تحریک گیرنده‌های بتا در قلب، ضربان و نیروی انقباض را پایین می‌آورد. این دو اثر با هم فشار خون و نیاز قلب به اکسیژن را کم می‌کنند. فرآوردهٔ ترکیبی معمولاً برای درمان دو دارویی فشار خون یا جایگزینی دو قرص جداگانه، در بیمارانی به‌کار می‌رود که پزشک تناسب هر دو جزء را برایشان تأیید کرده است.

این قرص را هر روز در زمان ثابتی، معمولاً صبح، طبق نسخه مصرف کنید؛ می‌توان آن را با غذا یا بدون غذا خورد، مگر بروشور همان فرآورده دستور دیگری داشته باشد. قرص را با آب کامل ببلعید و آن را نجوید یا خرد نکنید، مگر بروشور همان فرآورده اجازه داده باشد. اگر یک نوبت را فراموش کردید، مقدار بعدی را دو برابر نکنید و دستور بروشور یا داروساز را برای ادامهٔ مصرف دنبال کنید. قطع یا کاهش درمان، به‌ویژه به‌علت وجود بیزوپرولول، باید تدریجی و با نظر پزشک باشد؛ اگر سرگیجه یا خواب‌آلودگی دارید، رانندگی نکنید.

این دارو با داروهای دیگر پایین‌آورندهٔ فشار یا ضربان، وراپامیل، دیلتیازم، برخی داروهای ضدآریتمی، دیگوکسین، بعضی قطره‌های چشمیِ کاهش‌دهندهٔ فشار چشم و داروهای مرکزی فشار خون مانند کلونیدین یا متیل‌دوپا می‌تواند افت فشار، کندی ضربان یا اختلال هدایت را بیشتر کند. برخی داروهای ضدقارچ و بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است سطح آملودیپین را تغییر دهند؛ آملودیپین همچنین می‌تواند سطح سیمواستاتین را بالا ببرد. ایبوپروفن، ناپروکسن و مسکن‌های ضدالتهاب مشابه ممکن است اثر کاهش فشار را کم کنند و در بعضی افراد به کلیه آسیب بزنند. انسولین و برخی داروهای دیابت همراه با بیزوپرولول نیاز به پایش دقیق‌تر قند دارند، چون نشانه‌هایی مانند تپش قلب ممکن است پنهان شوند. الکل و آب گریپ‌فروت می‌توانند سرگیجه یا افت فشار را بیشتر کنند. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو.