تراستوزوماب

تراستوزوماب یک داروی زیستیِ هدفمند از گروهِ آنتی‌بادی‌هایِ مونوکلونال است. در برخی سرطان‌هایِ پستان و معده، سلول‌هایِ سرطانی مقدارِ زیادی از پروتئینی به نامِ HER2 را روی سطحِ خود دارند که به رشد و تکثیرِ سریع‌ترِ تومور کمک می‌کند. تراستوزوماب با اتصال به همین گیرنده، از رسیدنِ پیام‌هایِ رشد به سلولِ سرطانی جلوگیری می‌کند و سیستمِ ایمنیِ بدن را نیز برایِ حمله به این سلول‌ها فرا می‌خواند. این دارو تنها در بیمارانی اثربخش است که آزمایشِ تخصصیِ بافتِ تومور، مثبت‌بودنِ HER2 را تأیید کرده باشد. مصرفِ آن همیشه به‌صورتِ تزریقِ وریدی و زیرِ نظرِ مستقیمِ تیمِ انکولوژی در مراکزِ درمانی انجام می‌شود.

تراستوزوماب را پزشک یا پرستارِ آموزش‌دیده، به‌صورتِ تزریقِ وریدی و طیِ مدتی مشخص، در بیمارستان یا مرکزِ شیمی‌درمانی تزریق می‌کند؛ این دارو در خانه یا توسطِ خودِ بیمار مصرف نمی‌شود. فاصلهٔ جلسات و تعدادِ کلِ نوبت‌ها را پزشکِ انکولوژیست بر اساسِ نوعِ سرطان، مرحلهٔ بیماری و پاسخ به درمان تعیین می‌کند. نخستین تزریق معمولاً طولانی‌تر است و تیمِ درمان در طول و پس از آن، بیمار را از نظرِ واکنش‌هایِ تزریقی زیرِ نظر می‌گیرد. حضورِ منظم در همهٔ نوبت‌ها — از جمله آزمایش‌هایِ دورانیِ عملکردِ قلب — برایِ اثربخشیِ درمان و تشخیصِ زودهنگامِ عوارض ضروری است؛ اگر نوبتی به تأخیر افتاد یا فراموش شد، حتماً با مرکزِ درمانی هماهنگ کنید. هرگونه تغییر یا قطعِ درمان فقط با تصمیمِ پزشکِ متخصص انجام می‌شود.

مهم‌ترین تداخلِ شناخته‌شدهٔ تراستوزوماب، مصرفِ هم‌زمان یا نزدیک به داروهایِ شیمی‌درمانیِ خانوادهٔ آنتراسایکلین (مانندِ دوکسوروبیسین و اپی‌روبیسین) است؛ این ترکیب خطرِ آسیب به عملکردِ قلب را افزایش می‌دهد و تیمِ درمان معمولاً یا از آن پرهیز می‌کند یا با پایشِ دقیق‌ترِ قلب آن را مدیریت می‌کند. این دارو اغلب در کنارِ سایرِ داروهایِ شیمی‌درمانی طبقِ پروتکل‌هایِ استاندارد تجویز می‌شود که باید تنها با تصمیم و نظارتِ مستقیمِ انکولوژیست انجام شود. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و درمان‌هایِ گیاهی‌ای را که مصرف می‌کنید، پیش از هر جلسهٔ تزریق به پزشک و داروسازِ خود بگویید.