تتراسایکلین

تتراسایکلین یک آنتی‌بیوتیک وسیع‌الطیف از نسل نخست خانواده تتراسایکلین‌هاست که در گروه درمانی ضدعفونت قرار می‌گیرد. این دارو با اتصال به بخشی از ریبوزوم باکتری، از ساخت پروتئین موردنیاز آن جلوگیری می‌کند و در نتیجه رشد و تکثیر باکتری متوقف می‌شود. طیف اثر آن هم باکتری‌های گرم‌مثبت و گرم‌منفی را دربر می‌گیرد و هم میکروب‌های غیرمعمولی مانند کلامیدیا و مایکوپلاسما را. در ایران این دارو معمولاً به‌صورت کپسول ۲۵۰ میلی‌گرمی و با نام‌های تجاری‌ای مانند تترامل، تتراسایکلین و تتراکیم در دسترس است. هدف اصلی آن، ریشه‌کنی عفونت باکتریایی طبق تشخیص و نسخه پزشک است.

تتراسایکلین باید با معده خالی، یعنی حدود یک ساعت پیش یا دو ساعت پس از غذا، و همراه با یک لیوان پر آب مصرف شود تا هم جذب آن کامل باشد و هم به مری آسیب نرسد؛ بهتر است بلافاصله پس از خوردن آن دراز نکشید. مصرف هم‌زمان آن با شیر و لبنیات، آنتی‌اسیدها، یا مکمل آهن و کلسیم باید با فاصله چند ساعته انجام شود، چون این ترکیبات جذب دارو را به‌شدت کاهش می‌دهند. دوره و مقدار مصرف را فقط پزشک بر اساس نوع عفونت تعیین می‌کند و باید دقیقاً طبق همان دستور و تا پایان دوره ادامه یابد، حتی اگر علائم زودتر بهتر شود، مگر پزشک دستور دیگری بدهد. به دلیل افزایش حساسیت به نور در دوران مصرف، بهتر است از قرار گرفتن طولانی در آفتاب پرهیز شود.

تتراسایکلین با شیر و لبنیات، آنتی‌اسیدهای حاوی آلومینیوم یا منیزیم، و مکمل‌های آهن، کلسیم یا روی تداخل دارد و جذب آن را به‌طور چشمگیری کم می‌کند؛ به همین دلیل باید فاصله زمانی مناسب با این موارد رعایت شود. مصرف هم‌زمان با داروهای رقیق‌کننده خون مانند وارفارین می‌تواند اثر آن‌ها را تقویت و خطر خون‌ریزی را بیشتر کند. ایزوترتینوئین و سایر داروهای خانواده رتینوئید در کنار تتراسایکلین خطر افزایش فشار داخل جمجمه را بالا می‌برند و معمولاً هم‌زمان تجویز نمی‌شوند. اثربخشی قرص‌های ضدبارداری خوراکی نیز ممکن است در برخی افراد کاهش یابد، بنابراین بهتر است درباره روش پیشگیری مکمل با پزشک مشورت شود. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا تداخل‌های احتمالی بررسی شود.