سولفادوکسین/پیریمتامین

سولفادوکسین/پیریمتامین یک داروی ضدانگل از گروه داروهای ضد‌مالاریا است که به‌صورت قرص عرضه می‌شود. سولفادوکسین و پیریمتامین دو آنزیم متفاوت را در مسیر ساخت فولات انگل مهار می‌کنند و جلوی تکثیر آن را می‌گیرند. این ترکیب بیشتر در برخی رژیم‌های درمانی مالاریای فالسیپارومِ بدون عارضه، معمولاً همراه داروی ضد‌مالاریای دیگر، به‌کار می‌رود؛ انتخاب آن به گونهٔ انگل و الگوی مقاومت منطقه بستگی دارد. برای مالاریای شدید یا علائم خطر، درمان خوراکی در منزل مناسب نیست.

مقدار، زمان‌بندی و طول درمان را پزشک بر اساس نوع مالاریا، سن و وزن، وضعیت کبد و کلیه و الگوی مقاومت منطقه تعیین می‌کند؛ خودسرانه مصرف نکنید و برای پیشگیری از مالاریا نیز بدون دستور پزشک به‌کار نبرید. قرص را کامل و نجویده، بعد از غذا و با آب کافی ببلعید، مگر پزشک برای فرآوردهٔ شما دستور دیگری داده باشد. اگر داروی ضد‌مالاریای دیگری نیز در نسخه آمده است، هیچ‌کدام را خودسرانه اضافه، حذف یا جابه‌جا نکنید و دورهٔ تجویزشده را کامل کنید. در صورت استفراغ پس از مصرف، مقدار را خودسرانه تکرار نکنید و دربارهٔ برنامهٔ بعدی سؤال کنید؛ گیجی، تشنج، تنگی نفس، بی‌حالی شدید یا ناتوانی در نوشیدن نیازمند مراجعهٔ فوری به اورژانس است.

فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید. داروهای ضدفولات مانند متوترکسات، تری‌متوپریم، کوتریموکسازول و برخی سولفونامیدها می‌توانند خطر کمبود فولات، کم‌خونی یا افت سلول‌های خونی را بیشتر کنند. همراهی با وارفارین و برخی داروهای رقیق‌کنندهٔ خون ممکن است اثر ضدانعقادی و خطر خونریزی را افزایش دهد؛ مصرف همزمان با فنی‌توئین نیز ممکن است سطح یا عوارض فنی‌توئین را تغییر دهد. مکمل‌های اسیدفولیک را هم اعلام کنید، زیرا مقدارهای بالای فولات ممکن است اثر ضد‌مالاریایی را کاهش دهند و زمان مصرف آن باید با نظر پزشک مشخص شود. غذای معمولی تداخل مهمی ندارد و مصرف قرص بعد از غذا تحمل آن را بهتر می‌کند؛ تداخل مستقیم ثابت‌شده‌ای با الکل مطرح نیست، اما برای تشدیدنشدن عوارض کبدی، تهوع یا سرگیجه، در طول درمان از الکل پرهیز کنید.