سوتالول

سوتالول دارویی از دستهٔ بتابلوکرها (Beta-Blocker) است که علاوه‌بر اثرِ معمولِ این گروه، خاصیتِ ضدآریتمیِ ردهٔ سه را هم دارد؛ یعنی هم ضربانِ قلب را کند می‌کند و هم فعالیتِ الکتریکیِ سلول‌های قلب را باثبات‌تر می‌سازد و دورهٔ استراحتِ الکتریکیِ آن‌ها را طولانی‌تر می‌کند. این ترکیبِ اثر به قلب کمک می‌کند ریتمِ منظم‌تری داشته باشد و از بروزِ آریتمی‌های خطرناک جلوگیری کند. سوتالول عمدتاً از راهِ کلیه دفع می‌شود، به همین دلیل در افرادی که عملکردِ کلیوی‌شان کاهش یافته، دوز و فاصلهٔ مصرف باید با دقتِ بیشتری از سویِ پزشک تنظیم شود. معمولاً شروعِ درمان و تنظیمِ دوز در ابتدای کار زیرِ نظرِ پزشک و همراه با انجامِ نوارِ قلب صورت می‌گیرد.

سوتالول را طبقِ برنامه و فاصلهٔ زمانیِ دقیقی که پزشک تعیین کرده مصرف کنید و تلاش کنید هر روز در ساعتِ مشخصی آن را میل کنید تا سطحِ دارو در بدن یکنواخت بماند. قرص را می‌توان با معدهٔ خالی یا همراه با غذا مصرف کرد، اما بهتر است هر بار به یک روشِ ثابت مصرف شود مگر پزشک روشِ دیگری را توصیه کرده باشد. شکلِ محلولِ این دارو بیشتر برای کودکان یا کسانی که بلعیدنِ قرص برایشان دشوار است تجویز می‌شود و اندازه‌گیریِ دقیقِ آن باید طبقِ دستورِ پزشک یا داروساز و با وسیلهٔ اندازه‌گیریِ مخصوص انجام شود. مقدار و فاصلهٔ دوزها را هرگز خودسرانه تغییر ندهید و به‌ویژه دارو را ناگهان قطع نکنید، چون قطعِ ناگهانیِ این دسته از داروها می‌تواند ضربان یا ریتمِ قلب را بی‌ثبات کند؛ هرگونه تغییر باید به‌تدریج و با نظرِ پزشک انجام شود.

سوتالول را نباید هم‌زمان با داروهایی مصرف کرد که فاصلهٔ کیوتیِ قلب را طولانی می‌کنند (مانندِ برخی ضدآریتمی‌های دیگر، برخی آنتی‌بیوتیک‌ها، یا برخی داروهای روان‌پزشکی)، چون این ترکیب خطرِ آریتمیِ خطرناک را بالا می‌برد. مصرفِ هم‌زمان با دیگر بتابلوکرها یا برخی مسدودکننده‌های کانالِ کلسیم مانندِ وراپامیل و دیلتیازم نیز می‌تواند ضربانِ قلب را بیش‌ازحد آهسته کند یا فشارِ خون را به‌شدت پایین بیاورد. ادرارآورها و هر داروی دیگری که پتاسیم یا منیزیمِ خون را کاهش می‌دهد، در کنارِ سوتالول خطرِ آریتمی را باز هم بیشتر می‌کند. داروهای پایین‌آورندهٔ قندِ خون هم باید با احتیاط همراهِ سوتالول مصرف شوند، چون این دارو می‌تواند برخی نشانه‌های افتِ قندِ خون مانندِ تپش را پنهان کند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید تا هر تداخلِ احتمالی پیش از شروعِ درمان بررسی شود.