سولامر هیدروکلراید

سولامر هیدروکلراید دارویی از ردهٔ متصل‌شونده‌های فسفر است که در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه، به‌ویژه افراد تحت همودیالیز یا دیالیز صفاقی، برای کنترل فسفر بالای خون به کار می‌رود؛ در ایران با نام‌های تجاری گوناگون مانند رناژل و فوزیل نیز شناخته می‌شود. این دارو به‌صورت قرص و همراه غذا مصرف می‌شود و در طول روده به فسفر موجود در غذا متصل می‌شود، به‌طوری‌که این فسفر بدون جذب از بدن دفع می‌شود؛ خود دارو تقریباً هیچ جذب سیستمیکی ندارد و اثرش محدود به دستگاه گوارش است. برخلاف برخی متصل‌شونده‌های فسفرِ حاویِ کلسیم، سولامر کلسیم ندارد و به همین دلیل خطر بالا رفتن کلسیم خون در مصرف آن کمتر است. به‌عنوان یک ویژگی جانبی شناخته‌شده، این دارو با اتصال به اسیدهای صفراوی می‌تواند اندکی کلسترول بد را نیز کاهش دهد، هرچند هدف اصلی تجویز، کنترل فسفر است. هدف نهاییِ این درمان، نگه‌داشتن فسفر خون در محدودهٔ ایمن و پیشگیری از عوارض استخوانی و عروقیِ درازمدت ناشی از فسفر بالا در بیماران کلیوی است.

سولامر هیدروکلراید را باید همراه غذا یا بلافاصله پس از آن مصرف کرد، زیرا این دارو تنها در حضور فسفر غذا در روده اثر می‌کند و مصرف با معدهٔ خالی عملاً بی‌فایده است. قرص را کامل و با آب کافی بلعید و هرگز آن را خرد، نصف یا جویده مصرف نکنید. تعداد قرص در هر وعده و در طول روز را پزشک بر اساس نتیجهٔ آزمایش فسفر خون تعیین و در طول درمان تنظیم می‌کند؛ بنابراین دقیقاً طبق نسخه مصرف کنید و در مقدار یا تعداد وعده‌ها بدون نظر پزشک تغییری ندهید. برای اثر پایدار، مصرف منظم در تمام وعده‌های غذاییِ اصلی، طبق برنامه‌ای که پزشک مشخص کرده، و رعایت رژیم غذاییِ توصیه‌شده برای فسفر اهمیت زیادی دارد.

سولامر در روده می‌تواند به برخی داروهای دیگر نیز متصل شود و جذب آن‌ها را کم کند؛ به همین دلیل معمولاً توصیه می‌شود داروهای دیگر با فاصلهٔ زمانی از سولامر مصرف شوند، به‌ویژه سیپروفلوکساسین که جذبش با این دارو به‌طور محسوسی کاهش می‌یابد. داروهای سرکوب‌کنندهٔ سیستم ایمنی مانند سیکلوسپورین، تاکرولیموس و مایکوفنولات موفتیل، و نیز داروهای تیروئید مانند لووتیروکسین، از جمله مواردی هستند که ممکن است نیازمند فاصله‌گذاری زمانی باشند. مصرف طولانی‌مدت ممکن است بر جذب ویتامین‌های محلول در چربی، مانند ویتامین دی، نیز اثر بگذارد و پزشک ممکن است در صورت نیاز مکمل ویتامینی تجویز کند. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا زمان‌بندی مصرف را به‌درستی برایت تنظیم کنند.