ریفاپنتین

ریفاپنتین آنتی‌بیوتیکیِ خوراکی (به‌صورتِ قرص) از خانوادهٔ ریفامایسین‌ها (Rifamycin) است که ویژهٔ درمان و پیشگیریِ سل به کار می‌رود. این دارو با مهارِ آنزیمی که باکتریِ عاملِ سل برای رشد و تکثیر به آن نیاز دارد، از گسترشِ عفونت جلوگیری می‌کند. ریفاپنتین تقریباً همیشه همراه با یک یا چند داروی ضدسلِ دیگر مانند ایزونیازید تجویز می‌شود، زیرا مصرفِ تنهای آن می‌تواند به مقاومتِ داروییِ باکتری بینجامد. نیمه‌عمرِ نسبتاً طولانیِ این دارو اجازه می‌دهد در برخی رژیم‌های درمانی یا پیشگیری، به‌جای مصرفِ روزانه، برنامهٔ هفتگی تجویز شود.

ریفاپنتین تقریباً همیشه باید همراه با سایر داروهای ضدسل و طبقِ برنامهٔ زمانیِ دقیقی که پزشک تعیین می‌کند (روزانه یا هفتگی) مصرف شود؛ هرگز آن را به‌تنهایی یا بر اساسِ صلاحدیدِ خود شروع یا قطع نکنید. طبقِ نظرِ پزشک یا داروساز، معمولاً می‌توان این دارو را همراه با غذا مصرف کرد تا تحملِ گوارشی بهتر شود. پایبندیِ کامل به دورهٔ درمان، حتی اگر حالِ بیمار زودتر بهتر شود، برای جلوگیری از مقاومتِ داروییِ باکتریِ سل و بازگشتِ بیماری بسیار مهم است. زمانِ دقیقِ هر نوبتِ مصرف و طولِ دورهٔ درمان را فقط پزشکِ معالج بر اساسِ نوعِ بیماری و شرایطِ شما مشخص می‌کند.

ریفاپنتین یکی از قوی‌ترین القاکننده‌های آنزیم‌های کبدی است و می‌تواند اثرِ بسیاری از داروهای دیگر را کم کند؛ از جمله قرص‌های ضدبارداریِ هورمونی (که ممکن است اثرِ پیشگیری‌کنندگی‌شان کاهش یابد و نیاز به روشِ جایگزین باشد)، داروهای رقیق‌کنندهٔ خون مانند وارفارین، برخی داروهای ضدویروسی، داروهای ضدقارچ، کورتیکواستروئیدها و برخی داروهای قلبی. مصرفِ هم‌زمان با الکل نیز می‌تواند فشار روی کبد را بیشتر کند. همیشه فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و گیاهانِ داروییِ خود را به پزشک و داروساز بگویید تا تداخل‌های احتمالی بررسی شود.