موکسی‌فلوکساسین

موکسی‌فلوکساسین یک آنتی‌بیوتیکِ وسیع‌الطیف از نسلِ چهارمِ خانوادهٔ فلوروکینولون‌هاست و در ردهٔ داروهای ضدعفونت قرار می‌گیرد. این دارو با مهارِ دو آنزیمِ ضروریِ باکتری برای تکثیر و ترمیمِ مادهٔ ژنتیکی‌شان، یعنی ژیراز و توپوایزومرازِ نوعِ چهار، از رشد و تکثیرِ باکتری جلوگیری می‌کند و در نهایت آن را از بین می‌برد. همین مکانیسم، موکسی‌فلوکساسین را در برابرِ طیفِ گسترده‌ای از باکتری‌های گرم‌مثبت، گرم‌منفی و برخی بی‌هوازی‌ها مؤثر کرده است. شکلِ رایجِ آن قرصِ خوراکی است که برای عفونت‌های تنفسی، پوستی و شکمیِ باکتریایی تجویز می‌شود. مانندِ سایرِ آنتی‌بیوتیک‌ها، مصرفِ آن باید دقیقاً طبقِ تشخیص و نسخهٔ پزشک باشد تا هم اثربخشیِ درمان تضمین شود و هم از مقاومتِ باکتریایی پیشگیری شود.

موکسی‌فلوکساسینِ خوراکی را می‌توان همراه با غذا یا بدونِ آن مصرف کرد، اما بهتر است هر روز در ساعتی نزدیک به هم مصرف شود تا سطحِ دارو در بدن یکنواخت بماند. بینِ مصرفِ این دارو و آنتی‌اسیدها، مکمل‌های آهن، روی، منیزیم یا کلسیم، و نیز لبنیات و مولتی‌ویتامین‌های حاویِ موادِ معدنی، باید چند ساعت فاصله بگذارید، زیرا این ترکیبات جذبِ دارو را به‌شدت کم می‌کنند؛ دربارهٔ زمان‌بندیِ دقیق از داروساز بپرسید. حتی اگر پیش از پایانِ دورهٔ درمان احساسِ بهبود کردید، دوره را طبقِ تشخیصِ پزشک کامل کنید تا عفونت به‌طورِ کامل ریشه‌کن شود و مقاومتِ باکتریایی ایجاد نشود. مقدار و طولِ دورهٔ مصرف را فقط پزشکِ معالج بر اساسِ نوعِ عفونت تعیین می‌کند و نباید بدونِ مشورتِ او تغییر کند.

موکسی‌فلوکساسین با چند گروهِ دارویی تداخلِ مهم دارد. آنتی‌اسیدها، مکمل‌های آهن و روی، و فرآورده‌های حاویِ کلسیم یا منیزیم جذبِ این دارو را کم می‌کنند و باید با فاصلهٔ زمانی مصرف شوند. مصرفِ هم‌زمان با داروهای رقیق‌کنندهٔ خون مانندِ وارفارین می‌تواند اثرِ آن‌ها را تغییر دهد و نیازمندِ پایشِ دقیق‌تر است. ترکیب با داروهایی که ریتمِ الکتریکیِ قلب را مختل می‌کنند، مانندِ برخی داروهای ضدِ آریتمی یا ضدِ روان‌پریشی، و نیز با کورتیکواستروئیدها که خطرِ آسیبِ تاندون را بیشتر می‌کنند، باید تنها زیرِ نظرِ پزشک انجام شود. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید تا تداخل‌های احتمالی بررسی شود.