مینوکسیدیل

مینوکسیدیل در ابتدا دارویی برای کنترلِ فشارِ خونِ بالا بود، اما فرمِ موضعیِ آن به‌شکلِ فوم یا محلول، امروزه به‌طورِ گسترده برای درمانِ ریزشِ موی الگویی (طاسیِ ارثی/آندروژنتیک) در پوستِ سر به‌کار می‌رود. سازوکارِ دقیقِ آن در رویشِ مو هنوز به‌طورِ کامل شناخته نشده، اما گمان می‌رود با بهبودِ جریانِ خونِ اطرافِ فولیکول‌های مو و طولانی‌ترکردنِ دورهٔ رشدِ فعالِ موها، به کندشدنِ ریزش و رویشِ دوبارهٔ موهای نازک‌شده کمک می‌کند. این فرآورده در دستهٔ داروهای پوستی قرار می‌گیرد و فقط به‌صورتِ موضعی روی پوستِ سرِ سالم استفاده می‌شود، نه به‌صورتِ خوراکی.

این فرآورده به‌شکلِ فومِ موضعی است و باید دقیقاً طبقِ دستورِ پزشک یا داروساز و راهنمای داخلِ بستهٔ دارو، روی پوستِ سرِ خشک و تمیز (نه روی موهای خیس) مالیده شود، نه روی زخم یا پوستِ ملتهب. باید از تماسِ دارو با چشم، بینی، دهان و سایرِ نقاطِ بدن خودداری کرد و بلافاصله پس از استفاده دست‌ها را کاملاً شست. اثرِ این دارو تدریجی است و معمولاً پس از چند ماه مصرفِ منظم و بی‌وقفه نمایان می‌شود؛ بنابراین نباید به‌دلخواه، مقدار یا دفعاتِ استفاده را تغییر داد یا مصرف را زودتر از موعدی که پزشک تعیین کرده قطع کرد، چون ریزشِ مو ممکن است به‌تدریج به روندِ پیشین بازگردد.

جذبِ سیستمیکِ مینوکسیدیلِ موضعی از راهِ پوست معمولاً اندک است، اما استفادهٔ هم‌زمان با سایرِ فرآورده‌های موضعیِ پوستِ سر (مانندِ کورتیکواستروئیدهای موضعی، رتینوئیدها یا محصولاتی که سدِ محافظِ پوست را تضعیف می‌کنند) و نیز وجودِ زخم یا التهابِ پوستِ سر، می‌تواند این جذب را افزایش دهد. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و فرآورده‌های موضعیِ مصرفی‌ات را به پزشک و داروسازت بگو تا از تداخل‌های احتمالی جلوگیری شود.