مینوکسیدیل ۲٪

مینوکسیدیل در اصل دارویی خوراکی برای کنترلِ فشارِ خون بود، اما فرمِ موضعیِ آن امروزه یکی از شناخته‌شده‌ترین درمان‌های ریزشِ موی الگوی ژنتیکی در زنان و مردان به شمار می‌رود. این دارو در ردهٔ گشادکننده‌های عروقی جای دارد و گرچه مکانیسمِ دقیقِ اثرش بر رشدِ مو هنوز به‌طورِ کامل شناخته نشده، تصور می‌شود با بهبودِ خون‌رسانی به فولیکول‌های مو و طولانی‌کردنِ فازِ رشدِ مو، به بزرگ‌شدنِ فولیکول‌های کوچک‌شده و تبدیلِ موهای نازک به موهای ضخیم‌تر کمک می‌کند. غلظتِ ۲٪ آن، که در قالبِ افشانهٔ فوم عرضه می‌شود، از رایج‌ترین فرمولاسیون‌های مینوکسیدیل است. این فرآورده صرفاً روی پوستِ سر استفاده می‌شود و اثرش کاملاً وابسته به تداومِ مصرف است.

طرزِ دقیقِ مصرف—ازجمله دفعات و مقدارِ هر بار—را باید طبقِ بروشورِ داخلِ بسته یا نظرِ پزشک و داروساز رعایت کرد. به‌طورِ کلی، این فوم روی پوستِ خشکِ سر، فقط در ناحیه‌ای که ریزشِ مو دارد، مالیده می‌شود و بلافاصله پس از آن دست‌ها باید کاملاً شسته شوند تا از تماسِ ناخواسته با صورت یا نواحیِ دیگر جلوگیری شود. بهتر است اجازه داد فوم به‌طورِ طبیعی خشک شود و بلافاصله پس از مصرف از سشوارِ داغ یا شستنِ سر پرهیز کرد. اثرِ این دارو تدریجی و کاملاً وابسته به تداومِ مصرف است؛ قطعِ ناگهانیِ آن به‌مرورِ چند ماه باعثِ ازدست‌رفتنِ موهای به‌دست‌آمده می‌شود، پس هرگونه تغییر در روندِ مصرف باید با هماهنگیِ پزشک یا داروساز انجام شود.

مصرفِ هم‌زمانِ این فرآورده با سایرِ محصولاتِ موضعیِ پوستِ سر—مانندِ کورتیکواستروئیدها، رتینوئیدها یا موادی که جذبِ پوستی را افزایش می‌دهند—ممکن است میزانِ جذبِ مینوکسیدیل را بالا ببرد و احتمالِ عوارض را بیشتر کند. ازآنجاکه مینوکسیدیل در اصل اثرِ گشادکنندگیِ عروقی دارد، مصرفِ هم‌زمان با داروهای کاهندهٔ فشارِ خون نیز باید با اطلاعِ پزشک باشد. همیشه فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید تا هرگونه تداخلِ احتمالی بررسی شود.