ماسیتنتان

ماسیتنتان یک داروی خوراکی از گروهِ مسدودکننده‌های گیرندهٔ اندوتلین است که در درمانِ فشار خون شریان ریوی به کار می‌رود. اندوتلین ماده‌ای است که در بدن باعثِ تنگ‌شدنِ عروقِ ریه و افزایشِ فشارِ داخلِ آن‌ها می‌شود؛ ماسیتنتان با مسدود کردنِ اثرِ این ماده، عروقِ ریوی را بازتر نگه می‌دارد. هدفِ اصلیِ درمان، کند کردنِ روندِ پیشرفتِ بیماری، بهبودِ توانِ فعالیتِ روزمرهٔ بیمار و کاهشِ نیاز به بستریِ ناشیِ از وخیم‌ترشدنِ بیماری است. این دارو بیماری را ریشه‌کن نمی‌کند، بلکه علائم و روندِ پیشرفتِ آن را تحتِ کنترل می‌گیرد، و به همین دلیل معمولاً مصرفِ آن طولانی‌مدت و بر اساسِ نظرِ پزشکِ متخصص است.

ماسیتنتان به‌صورتِ قرصِ خوراکی و معمولاً یک‌بار در روز، با یا بدونِ غذا مصرف می‌شود؛ بهتر است هر روز در ساعتِ مشخصی میل شود تا اثرِ دارو در بدن یکنواخت بماند. قرص را کامل و با کمکِ آب میل کنید. تعدادِ دقیقِ قرص، قدرتِ دارو و مدتِ درمان را فقط پزشکِ معالج بر اساسِ نسخه تعیین می‌کند و نباید بدونِ مشورتِ او تغییر کند. حتی اگر احساسِ بهبودی کردید، درمان را خودسرانه قطع نکنید، زیرا این دارو برای کنترلِ طولانی‌مدتِ بیماری است و قطعِ ناگهانیِ آن می‌تواند به بازگشت یا وخیم‌ترشدنِ علائم بینجامد. اگر نوبتی از دارو را فراموش کردید یا در ادامهٔ مصرف تردید دارید، با پزشک یا داروسازِ خود مشورت کنید.

ماسیتنتان در کبد متابولیزه می‌شود، بنابراین داروهایی که بر آنزیم‌های کبدیِ مؤثر بر آن اثر بگذارند می‌توانند غلظتِ این دارو را در خون تغییر دهند. برخی داروهای ضدقارچِ قوی (مانندِ کتوکونازول) می‌توانند سطحِ خونیِ ماسیتنتان را بالا ببرند، در حالی‌که ریفامپین (یک آنتی‌بیوتیکِ قوی) می‌تواند اثرِ آن را به‌شدت کاهش دهد. سیکلوسپورین (دارویِ سرکوبِ سیستمِ ایمنی) نیز از داروهایی است که با ماسیتنتان تداخل دارد. این دارو گاهی همراه با سایر داروهای گشادکنندهٔ عروقِ ریوی نیز تجویز می‌شود، اما هرگونه ترکیبِ دارویی باید فقط با نظرِ پزشک انجام شود. فهرست کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از هرگونه تداخلِ ناخواسته پیشگیری شود.