لیدوکائین/پریلوکائین

لیدوکائین/پریلوکائین یک کرم بی‌حس‌کنندهٔ موضعی از گروه بی‌حس‌کننده‌های موضعی آمیدی و در ردهٔ دارویی دستگاه عصبی است. این دو ماده با مهار موقت کانال‌های سدیمی در رشته‌های عصبی، شکل‌گیری و انتقال پیام درد را در محل مصرف کم می‌کنند. اثر آن محدود به ناحیهٔ استفاده است و با برگشت حس پایان می‌یابد. هدف اصلی، آسان‌تر و کم‌دردتر کردن خون‌گیری، تزریق یا اقدامات سطحی پوستی و مخاطی است.

محل مصرف باید طبق دستور تمیز و تا حد امکان سالم باشد. روی پوست سالم، کرم معمولاً به‌صورت لایه‌ای ضخیم و گاهی زیر پوشش مخصوص گذاشته می‌شود و باید مدت کافی بماند؛ زمان، وسعت، نیاز به پوشش و مقدار دقیق را پزشک یا داروساز بر اساس محل و نوع اقدام تعیین می‌کند. روی مخاط تناسلی معمولاً پوشش لازم نیست و اقدام باید پس از پاک‌کردن کرم انجام شود. کرم را روی زخم باز، نزدیک یا داخل چشم، داخل گوش یا جایی که احتمال رسیدن آن به گوش میانی هست نزنید، مگر دستور روشن درمانگر برای کاربرد خاصی مانند زخم پا وجود داشته باشد. تا برگشت کامل حس، محل را از گرما و سرمای شدید، خراش، مالش و ضربه محافظت کنید و از مصرف هم‌زمان بی‌حس‌کننده‌های دیگر یا تکرار خودسرانه پرهیز کنید.

فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید. مصرف هم‌زمان با بی‌حس‌کننده‌های موضعی دیگر یا فرآورده‌های دارای لیدوکائین یا پریلوکائین می‌تواند عوارض سمی را جمع کند؛ داروهای ضدآریتمی قلبی مانند آمیودارون، سوتالول یا مکسیلتین نیز ممکن است عوارض قلبی را بیشتر کنند. پریلوکائین همراه با داروهایی که متهموگلوبینمی ایجاد می‌کنند، مانند برخی داروهای سولفونامیدی، نیتروفورانتوئین، داپسون، فنی‌توئین، فنوباربیتال و داروهای حاوی نیترات یا نیتریت، خطر کبودی و کمبود اکسیژن را افزایش می‌دهد. تداخل غذایی مهمی برای مصرف موضعی معمول شناخته نشده و تداخل مستقیم مهمی با الکل انتظار نمی‌رود؛ اگر پس از مصرف سرگیجه یا خواب‌آلودگی داشتید، تا برطرف شدن آن الکل مصرف نکنید و رانندگی نکنید.