آکامپروسات

آکامپروسات دارویی از زیرگروهِ داروهای اختصاصیِ درمانِ وابستگی به الکل است که در ردهٔ کلی‌ترِ داروهای دستگاه عصبی قرار می‌گیرد. این دارو الکل را از بدن پاک نمی‌کند و درمانِ سندرمِ حادِ قطعِ الکل هم نیست؛ بلکه پس از پایانِ دورهٔ سم‌زدایی و قطعِ کاملِ مصرفِ الکل به‌کار می‌رود. باور بر این است که آکامپروسات با تعدیلِ فعالیتِ برخی مسیرهای پیام‌رسانِ مغزی، به‌ویژه سامانه‌های گلوتامات و گابا، که در پیِ مصرفِ طولانی‌مدتِ الکل دچارِ عدم‌تعادل شده‌اند، به کاهشِ میل و ولعِ مصرفِ الکل کمک می‌کند. هدفِ اصلیِ آن، طولانی‌ترکردنِ دورهٔ پرهیز از الکل و کاهشِ احتمالِ بازگشت به مصرف است، آن هم در کنارِ برنامه‌های مشاوره و حمایتِ روانی-اجتماعی.

آکامپروسات را باید دقیقاً طبقِ تعداد نوبت و برنامه‌ای که پزشک مشخص کرده مصرف کرد؛ مصرفِ منظم در ساعت‌های ثابتِ روز به اثربخشیِ بهترِ آن کمک می‌کند. این دارو را می‌توان با غذا یا بدونِ غذا میل کرد، اما بهتر است هر بار در شرایطِ مشابهی مصرف شود. بهتر است درمان هرچه زودتر پس از قطعِ مصرفِ الکل آغاز شود و تا مدتی که پزشک صلاح می‌داند ادامه یابد، حتی اگر بیمار در این میان دوباره الکل مصرف کند؛ در چنین شرایطی نباید خودسرانه دارو را قطع کرد، بلکه باید موضوع را با پزشک در میان گذاشت. قرص را باید کامل و همراهِ کمی آب بلعید و از خردکردن یا جویدنِ آن خودداری کنید، چون از نوعِ قرص‌های طولانی‌رهش است. جزئیاتِ دقیقِ دوز، زمان‌بندی و مدتِ درمان را فقط پزشک یا داروسازتان بر پایهٔ شرایطِ شما مشخص می‌کند.

برخلافِ برخی داروهای دیگرِ کمک به ترکِ الکل مانندِ دی‌سولفیرام، آکامپروسات با نوشیدنِ الکل واکنشِ ناگهانی و ناخوشایندی مانندِ سرخیِ صورت یا تهوعِ شدید ایجاد نمی‌کند؛ بااین‌حال هدفِ اصلیِ درمان همچنان پرهیزِ کامل از الکل است و نوشیدنِ الکل اثربخشیِ درمان را کاهش می‌دهد. آکامپروسات در کبد متابولیزه نمی‌شود و از راهِ کلیه دفع می‌شود، به همین دلیل تداخلِ چشمگیری با بیشترِ داروهایی که در کبد پردازش می‌شوند ندارد، اما مصرفِ هم‌زمان با برخی داروهای دیگرِ کمک به ترکِ اعتیاد یا داروهای اثرگذار بر عملکردِ کلیه ممکن است نیاز به بررسیِ پزشک داشته باشد. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و گیاهانِ داروییِ مصرفی‌ات را همیشه به پزشک و داروسازت بگو تا از بی‌خطر بودنِ مصرفِ هم‌زمان مطمئن شوند.