نیتروفورانتوئین

نیتروفورانتوئین آنتی‌بیوتیکی از خانوادهٔ نیتروفوران‌ها (Nitrofuran) است که به‌طورِ اختصاصی برای عفونت‌هایِ مجاریِ ادراریِ تحتانی به کار می‌رود. این دارو پس از ورود به داخلِ باکتری، به موادی واکنش‌پذیر تبدیل می‌شود که به ساختارِ ژنتیکی، پروتئین‌ها و دیگر اجزایِ حیاتیِ میکروب آسیب می‌زند؛ به همین دلیل مقاومتِ باکتریایی نسبت به آن به‌کندی شکل می‌گیرد. نیتروفورانتوئین در خون به‌سرعت پاک‌سازی می‌شود و عمدتاً در ادرار غلیظ می‌گردد، پس تنها برای عفونتِ محدود به مثانه مؤثر است، نه عفونت‌هایی که به کلیه یا خون رسیده باشند. کارآییِ آن به عملکردِ طبیعیِ کلیه وابسته است، به همین دلیل در نارساییِ قابلِ‌توجهِ کلیوی معمولاً تجویز نمی‌شود.

نیتروفورانتوئین را ترجیحاً همراه با غذا یا شیر مصرف کنید؛ این کار هم جذبِ دارو را بهتر می‌کند و هم احتمالِ ناراحتیِ معده را کم می‌کند. اگر از فرمِ سوسپانسیون استفاده می‌کنید، پیش از هر بار مصرف آن را خوب تکان دهید تا دارو به‌طورِ یکنواخت پخش شود. دوره و تعدادِ دفعاتِ مصرف را دقیقاً طبقِ نسخهٔ پزشک رعایت کنید و حتی اگر پیش از پایانِ دوره احساسِ بهبودی کردید، مصرف را خودسرانه قطع نکنید، چون قطعِ زودهنگام می‌تواند به بازگشتِ عفونت یا مقاومتِ باکتریایی بینجامد. اگر یک نوبت از دارو فراموش شد، طبقِ راهنماییِ پزشک یا داروساز عمل کنید.

مصرفِ هم‌زمانِ برخی آنتی‌اسیدهای معده می‌تواند جذبِ نیتروفورانتوئین را کم کند. داروهایی مانندِ پروبنسید که برای نقرس یا کاهشِ اسیدِ اوریک به کار می‌روند، دفعِ کلیویِ این دارو را کاهش می‌دهند و از این راه هم غلظتِ آن را در خون بالا می‌برند و هم اثرِ آن را در ادرار کم می‌کنند. مصرفِ هم‌زمان با برخی آنتی‌بیوتیک‌هایِ دیگر نیز ممکن است اثرِ نیتروفورانتوئین را کاهش دهد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از هرگونه تداخلِ ناخواسته پیشگیری شود.