لووتیروکسین سدیم

لووتیروکسین سدیم نسخهٔ آزمایشگاهیِ هورمونِ طبیعیِ تیروکسین (T4) است که غدهٔ تیروئید در حالتِ سالم می‌سازد. این دارو در ردهٔ هورمون‌های تیروئیدی قرار می‌گیرد و پس از ورود به بدن، بخشی از آن به هورمونِ فعال‌ترِ تری‌یدوتیرونین (T3) تبدیل می‌شود. هدفِ اصلیِ مصرفِ آن، جایگزینیِ هورمونی است که در کم‌کاریِ تیروئید به‌اندازهٔ کافی ساخته نمی‌شود، تا سوخت‌وسازِ بدن، انرژی، دمای بدن و عملکردِ اندام‌های مختلف در حالتِ طبیعی باقی بماند. این دارو معمولاً درمانی درازمدت است و در بسیاری از بیماران مادام‌العمر ادامه می‌یابد.

این دارو معمولاً صبح، ناشتا و با یک لیوان آبِ ساده مصرف می‌شود، پیش از صبحانه یا هر خوراکیِ دیگر، چون غذا، قهوه و برخی مکمل‌ها می‌توانند جذبِ آن را کم کنند. بهتر است هر روز آن را در یک ساعتِ مشخص مصرف کنید تا سطحِ هورمون در بدن یکنواخت بماند. اگر لازم شد برندِ دارو تغییر کند یا نوعِ دیگری تجویز شود، حتماً پزشک را مطلع کنید، چون برندهای مختلف ممکن است جذبِ کمی متفاوت داشته باشند و نیاز به بررسیِ مجددِ آزمایش پیدا کند. مقدارِ دقیقِ مصرف و مدتِ درمان را فقط پزشک بر اساسِ نتیجهٔ آزمایش‌های دوره‌ای مشخص می‌کند؛ این دارو را بدونِ مشورتِ پزشک قطع نکنید، چون قطعِ ناگهانی می‌تواند نشانه‌های کم‌کاریِ تیروئید را بازگرداند.

جذبِ لووتیروکسین با مصرفِ هم‌زمانِ مکمل‌های کلسیم و آهن، برخی آنتی‌اسیدها، سوکرالفات، محصولاتِ حاویِ سویا و برخی داروهای کاهندهٔ چربیِ خون کاهش می‌یابد؛ به همین دلیل معمولاً فاصله‌گذاریِ چند ساعته با این موارد توصیه می‌شود. این دارو می‌تواند اثرِ داروهای ضدِانعقادِ خون مانندِ وارفارین را تقویت کند و ممکن است نیازِ داروهای پایین‌آورندهٔ قندِ خون را تغییر دهد، پس نظارتِ دوره‌ای لازم است. برخی داروهای ضدِتشنج و برخی آنتی‌بیوتیک‌ها نیز می‌توانند سطحِ خونیِ لووتیروکسین را تحتِ تأثیر قرار دهند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از این تداخل‌ها پیشگیری شود.