لووتیروکسین سدیم

لووتیروکسین سدیم (Levothyroxine Sodium) شکل صناعی هورمون تیروکسین (T4) است، همان هورمونی که در بدن سالم از غدهٔ تیروئید ترشح می‌شود. این دارو در ردهٔ هورمون‌های تیروئیدی جای می‌گیرد و زمانی که غدهٔ تیروئید نتواند هورمون کافی بسازد، جای آن را می‌گیرد. بخشی از این هورمون در بدن به فرم فعال‌تر، یعنی تری‌یدوتیرونین (T3)، تبدیل می‌شود و با اتصال به گیرنده‌های اختصاصی سلولی، سرعت متابولیسم، دمای بدن، ضربان قلب و رشد سلولی را تنظیم می‌کند. هدف اصلی مصرف آن، بازگرداندن سطح هورمون تیروئید به حالت طبیعی و برطرف‌کردن نشانه‌های کم‌کاری تیروئید است.

این دارو معمولاً صبح، با معدهٔ خالی و نیم تا یک ساعت پیش از صبحانه، همراه یک لیوان آب ساده مصرف می‌شود تا جذب آن یکنواخت بماند. بهتر است هر روز در ساعتی مشخص مصرف شود و فاصلهٔ چند ساعته با مکمل کلسیم و آهن، آنتی‌اسیدها یا شیر رعایت گردد، چون این‌ها جذب دارو را کم می‌کنند. رسیدن به اثر کامل آن معمولاً چند هفته طول می‌کشد؛ به همین دلیل حتی اگر اثر فوری حس نشود، نباید خودسرانه دوز را تغییر داد یا مصرف را قطع کرد. تغییر برند دارو نیز بهتر است فقط با اطلاع پزشک انجام شود. مقدار دقیق مصرف را همیشه پزشک، بر پایهٔ آزمایش‌های دوره‌ای، تعیین می‌کند.

مصرف هم‌زمان مکمل کلسیم و آهن، آنتی‌اسیدهای حاوی آلومینیوم یا منیزیم، برخی داروهای کاهندهٔ اسید معده و غذاهای پرفیبر یا سویا می‌تواند جذب لووتیروکسین را کم کند؛ بهتر است فاصلهٔ چند ساعته با این موارد رعایت شود. این دارو همچنین می‌تواند اثر داروهای ضدانعقاد خون مانند وارفارین را تقویت کند و ممکن است نیاز بدن به داروهای دیابت را تغییر دهد. برخی داروهای دیگر مانند آمیودارون، لیتیوم، برخی ضدتشنج‌ها و قرص‌های ضدبارداری هورمونی نیز می‌توانند بر عملکرد این دارو اثر بگذارند. به همین دلیل، فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا در صورت نیاز، زمان‌بندی یا دوز تنظیم شود.