ایمونوگلوبولین ضد D

این دارو ایمونوگلوبولینی اختصاصیِ ضدِ آنتی‌ژنِ Rh(D) است؛ فرآورده‌ای زیستی و تصفیه‌شده از پلاسمای انسانی که حاویِ پادتن‌هایی علیه همین آنتی‌ژن روی گلبول‌های قرمزِ خون است. از نظرِ رده‌بندی، در گروهِ ایمونوگلوبولین‌های اختصاصی (سرم‌های ایمنی) قرار می‌گیرد و کاربردِ آن درمانِ مستقیمِ بیماری نیست، بلکه پیشگیری از یک واکنشِ ایمنیِ ناخواسته است. هدفِ اصلیِ آن این است که نگذارد بدنِ افرادِ Rh منفی - به‌ویژه مادرانِ باردار - در برابرِ گلبول‌های قرمزِ Rh مثبت پادتنِ دائمی بسازد. اگر این پادتن‌سازی رخ دهد، می‌تواند در بارداری‌های بعدی برای جنینِ Rh مثبت خطرآفرین باشد. با تزریقِ به‌موقعِ این دارو، پادتن‌های آماده جایگزینِ واکنشِ ایمنیِ خودِ بدن می‌شوند و از حساس‌شدنِ سیستمِ ایمنی جلوگیری می‌کنند.

این فرآورده برخلافِ بسیاری از داروها به‌صورتِ خوراکی مصرف نمی‌شود و شما آن را در منزل تزریق نمی‌کنید؛ تزریقِ آن - عضلانی یا وریدی، بسته به نوعِ فرآورده - تنها توسط پزشک یا کادرِ درمان در مطب، درمانگاه یا بیمارستان انجام می‌شود. نکتهٔ کلیدی، زمان‌بندیِ دقیقِ تزریق است: این دارو باید در بازه‌های مشخصی از بارداری یا در فاصلهٔ نسبتاً کوتاهی پس از رویدادِ محرک (مانندِ زایمان، سقط، یا آسیبِ شکمی) تزریق شود تا بیشترین اثرِ پیشگیرانه را داشته باشد؛ هرچه این فاصله بیشتر شود، از اثربخشیِ آن کاسته می‌شود. اگر پزشک نوبتی برای این تزریق تعیین کرده، بهتر است آن را از دست ندهید و در صورتِ هرگونه تأخیر یا فراموشی، هرچه زودتر با پزشک یا مرکزِ درمانیِ خود تماس بگیرید. تعیینِ دقیقِ نوع، مسیر و زمانِ تزریق کاملاً بر عهدهٔ تیمِ درمان است.

مهم‌ترین نکتهٔ شناخته‌شده دربارهٔ این دارو، تداخل با واکسن‌های ویروسیِ زنده (مانندِ واکسنِ سرخک-اوریون-سرخجه یا واکسنِ آبله‌مرغان) است؛ این ایمونوگلوبولین می‌تواند پاسخِ ایمنیِ بدن به چنین واکسن‌هایی را ضعیف کند، بنابراین معمولاً باید فاصلهٔ زمانیِ مشخصی - که پزشک تعیین می‌کند - میانِ تزریقِ این دارو و دریافتِ آن واکسن‌ها رعایت شود. اگر به‌تازگی فرآوردهٔ خونیِ دیگری، مانندِ ایمونوگلوبولینِ دیگر یا تزریقِ خون، دریافت کرده‌اید نیز حتماً به پزشک بگویید. در هر حال، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را همیشه به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه تداخلِ احتمالی بررسی شود.