فبوکسوستات

فبوکسوستات دارویی خوراکی از دستهٔ مهارکننده‌های گزانتین اکسیداز (Xanthine Oxidase Inhibitor) است. این دارو با مهار آنزیمی که در ساخت اسید اوریک نقش دارد، از تولید بیش از حد این ماده در بدن جلوگیری می‌کند و سطح آن را در خون کاهش می‌دهد. هدف اصلی مصرف آن، پیشگیری درازمدت از رسوب کریستال‌های اسید اوریک در مفاصل و بافت‌ها و کاهش دفعات حملات نقرس است. برخلاف داروهای مسکن حملهٔ حاد نقرس، فبوکسوستات برای درمان زمینه‌ای و درازمدت تجویز می‌شود، نه برای رفع سریع درد یک حملهٔ در حال وقوع.

فبوکسوستات را طبق برنامه و مقداری که پزشک تعیین کرده، هر روز و ترجیحاً در ساعت مشخصی از شبانه‌روز مصرف کنید؛ می‌توانید آن را همراه یا بدون غذا میل کنید. برای اثرگذاری کامل دارو، مصرف منظم و پیوسته اهمیت دارد، حتی اگر در حال حاضر نشانه‌ای از نقرس ندارید، زیرا این دارو برای پیشگیری درازمدت است، نه رفع فوری درد. در ابتدای درمان ممکن است پزشک داروی دیگری مانند ضدالتهاب یا کلشی‌سین را نیز هم‌زمان تجویز کند تا از تشدید حملهٔ نقرس پیشگیری شود؛ این داروهای کمکی را طبق دستور و برای مدتی که پزشک مشخص کرده ادامه دهید. مصرف فبوکسوستات را بدون مشورت پزشک قطع نکنید، چون ممکن است سطح اسید اوریک دوباره بالا برود.

مهم‌ترین و جدی‌ترین تداخل فبوکسوستات، مصرف هم‌زمان با آزاتیوپرین یا مرکاپتوپورین است؛ فبوکسوستات مسیر تجزیهٔ این دو دارو را در بدن مسدود می‌کند و می‌تواند غلظت آن‌ها را به‌شکل خطرناکی بالا ببرد و به سرکوب شدید مغز استخوان بینجامد، به همین دلیل مصرف هم‌زمانشان معمولاً ممنوع است. مصرف الکل نیز می‌تواند سطح اسید اوریک را بالا ببرد و کنترل نقرس را دشوارتر کند. تداخل‌های دیگری هم با برخی داروها ممکن است وجود داشته باشد که پزشک با توجه به وضعیت شما بررسی می‌کند؛ فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و داروهای گیاهی‌ای را که مصرف می‌کنید، به پزشک و داروساز بگویید.