اپی‌نفرین

اپی‌نفرین که با نام آدرنالین هم شناخته می‌شود، دارویی از ردهٔ سمپاتومیمتیک‌ها (محرک‌های گیرندهٔ آدرنرژیک) است که در این فرآورده به‌صورت قطرهٔ چشمی ۱٪ برای درمان آب‌سیاه (گلوکوم) با زاویهٔ باز به کار می‌رود. این دارو با کاهش تولید مایع زلالیه و بهبود خروج آن، فشار داخل چشم را پایین می‌آورد و از آسیب تدریجی به عصب بینایی جلوگیری می‌کند. برخلاف شکل تزریقی اپی‌نفرین که در وضعیت‌های اورژانسی آلرژیک به کار می‌رود، این قطرهٔ چشمی مخصوص کنترل طولانی‌مدت فشار چشم است. امروزه با توجه به در دسترس بودن داروهای جدیدتر برای گلوکوم، مصرف این قطره محدودتر شده و بیشتر در موارد خاص یا در کنار سایر درمان‌ها تجویز می‌شود.

قطرهٔ اپی‌نفرین را دقیقاً طبق دستور چشم‌پزشک و در فاصلهٔ زمانی مشخص‌شده در نسخه مصرف کنید. پیش از چکاندن قطره دست‌های‌تان را بشویید، سر را کمی به عقب خم کنید، قطره را داخل کیسهٔ زیر پلک پایین بچکانید و از تماس نوک قطره‌چکان با چشم یا هر سطح دیگری خودداری کنید تا آلوده نشود. بلافاصله بعد از چکاندن، برای چند دقیقه گوشهٔ داخلی چشم کنار بینی را با فشار ملایم ببندید تا جذب دارو به بدن کمتر شود. اگر بیش از یک قطرهٔ چشمی مصرف می‌کنید، مگر پزشک ترتیب دیگری گفته باشد، بین آن‌ها چند دقیقه فاصله بگذارید. اگر رنگ محلول تیره یا قهوه‌ای شد، دیگر از آن استفاده نکنید. مصرف را بدون مشورت با چشم‌پزشک قطع نکنید، چون ممکن است فشار چشم دوباره بالا برود.

اپی‌نفرین با داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای و مهارکننده‌های مونوآمین‌اکسیداز (MAOI) می‌تواند اثر تحریکی روی قلب و عروق را تشدید کند. مصرف هم‌زمان با سایر داروهای سمپاتومیمتیک یا بی‌حس‌کننده‌های موضعی حاوی اپی‌نفرین نیز ممکن است این اثر را بیشتر کند. در افرادی که دیگوکسین، کینیدین یا برخی داروهای بیهوشی عمومی مصرف می‌کنند، احتمال بروز بی‌نظمی ضربان قلب بیشتر است و بتابلوکرهای غیرانتخابی نیز ممکن است در کنار اپی‌نفرین باعث واکنش فشار خونی ناخواسته شوند. به همین دلیل، فهرست کامل داروها، قطره‌های چشمی دیگر و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید تا هرگونه تداخل احتمالی بررسی شود.